Prawdziwe odpocznienie, Judaica cz2

[ Pobierz całość w formacie PDF ]
PRAWDA NA
CZAS OBECNY
_____________________________________________________________
I poznacie prawdę, a prawda uczyni was wolnymi. Jan 8.32
________________________________________________________
Niezależne pismo religijne Nr 10(46) październik 2007
Prawdziwe odpocznienie
Poruszamy najbardziej kontrowersyjny, zakłamany i znie-
nawidzony temat Biblii. W naszym wieloletnim doświadczeniu
nie spotkaliśmy większej wrogości, niechęci, nienawiści, uporu,
oczywiście świata Chrześcijan z nazwy, jak w kwestii odpocz-
nienia. Katolicy zmienili Boży Sabat na pogański dzień słońca,
niedzielę. Protestanci tłumaczą, iż teraz obowiązuje nas prawo
miłości, a w nim nie ma miejsca na żydowski Sabat, w praktyce
jednak święcą pogańską niedzielę jak cały świat. Żydzi, Adwen-
tyści, grupy judaizujące, przyjmują Sabat formalnie, świętując
go tak, jak katolicy niedzielę. Pragniemy zatem pokazać praw-
dziwe odpocznienie Jezusa, Sabat Boga tak, jak go ukazuje Bi-
blia i tylko Biblia, bez żadnych ludzkich dodatków. Wróćmy się
do początku, kiedy wszystko co uczynił Bóg było bardzo dobre
(a nawet wyborne, najlepsze, jedyne w swoim rodzaju, zgodnie
z wiernym tłumaczeniem użytego tu słowa tobmeod. Gen.1.31.)
A gdy Bóg ukończył w dniu szóstym Swe dzieło nad któ-
rym pracował, odpoczął dnia siódmego po całym trudzie jaki
podjął. Wtedy Bóg pobłogosławił dzień siódmy i uczynił go
świętym.
(gaddesh - dosłownie oddzielił do świętych celów, po-
dobne słowo jest użyte przy poświęceniu świątyni, sprzętów
1
świątynnych i arcykapłana)
W tym bowiem dniu odpoczął
(do-
słownie - przestał pracować)
od całej Swej pracy, którą wykonał
stwarzając. Gen.2.2-3.
Jeśli wyznajemy zasadę – Biblia i tylko Biblia naszą pod-
stawą wiary, mamy tu niezwykle istotną lekcję i sama Biblia ła-
mie schematy i doktryny ludzkie. Po pierwsze Sabat jest od po-
czątku stworzenia, został dany pierwszym ludziom, Adamowi i
Ewie, bo innych wtedy nie było. Sabat nie jest dla Żydów i nie
został dany Żydom jak się powszechnie naucza. Sabat jest od
początku historii ziemi, jest ukoronowaniem stworzenia i jest
Sabatem dla wszystkich ludzi, gdyż Adam i Ewa są rodzicami
ludzkości, w nich mamy wszystko, o tym wyraźnie naucza Pa-
weł w liście do Koryntian. (1 Kor.15.22,45 i dalej)
Biblia nam zawsze, wszystko wyraźnie pokazuje. Jeśli
jest na początku dany Sabat, to jest on dziełem Boga, to Bóg
uczynił Sabat, a to, co było na początku, było wyborne, nie-
zmienne, wieczne. Dlatego nigdzie nie czytamy, by ktokolwiek,
kiedykolwiek pozbawiał nas ludzi odpoczynku Sabatu.
Sabat jest wielkim podsumowaniem dzieła stworzenia.
Dni stworzenia kolejno są nazwane numerem, dzień pierwszy,
dzień drugi, trzeci…Ale tylko dzień siódmy otrzymał wyróżnie-
nie poprzez nazwę; dzień siódmy jedynie otrzymał nazwę; Sa-
bat. Każde dzieło Boga jest rozumne i ma swój cel. Poprzez ten
niby drobny fakt, Sabat jest odróżniony od innych dni, wywyż-
szony ponad nie i jednocześnie poprzez nie nazwanie tych in-
nych dni a jedynie ponumerowanie, Sabat jest szczególnie wy-
różniony. Nazywamy się Chrześcijanami, podkreślając fakt wia-
ry w Jezusa. Ale bardzo Go znieważamy swoimi ludzkimi na-
ukami i ludzką formą kultu, kultu jaki On nie akceptuje. Nasza
wiara jest wiarą z nazwy, gdyż słuchamy ludzkich nauczycieli,
których nauki łechcą nasze uszy, co jest cechą charakterystycz-
ną czasów końca (2 Tym.4.3.4) i to się odnosi do Sabatu, któ-
rego zachowywanie w dzisiejszych odstępczych czasach jest
niewygodne. Ale należy pamiętać, że Sabat nie jest żydowski
czy ludzki. To Bóg uczynił odpoczynek Sabatu, odpoczywając
od Swego dzieła po sześciu dniach stwarzania. A ponieważ
Bóg się nie męczy, więc uczynił to dla naszej nauki i dla nasze-
go dobra. A uczynił to poprzez Swojego Syna, Jezusa. To Je-
2
zus jest autorem stworzenia i autorem Sabatu. Jeśli czytamy
wyraźnie, że Bóg uczynił świat przez Niego (Hebr.1.3), jeśli
czytamy, że
w Nim zostało wszystko stworzone…Wszystko
przez Niego i dla Niego zostało stworzone…i wszystko w Nim
ma istnienie Fil.1.16,17,
to jest jasne i oczywiste, że to Jezus
stworzył świat, a skoro uczynił wszystko, to znaczy, że i uczynił
Sabat. To On był tym, który odpoczął w tym dniu od Swego
stwarzania.
Wszystko przez Niego się stało, a bez Niego nic się
nie stało, co się stało. Jan1.3.
Dlatego Jezus mógł śmiało po-
wiedzieć o Sobie;
Syn człowieka jest Panem Sabatu.
To Jezus
jest Stwórcą, Autorem, tego dnia, On go dał dla dobra człowie-
ka, to On odpoczywając w tym dniu, dał nam przykład jak po-
stępować w Sabat. To On powiedział o celu ustanowienia Sa-
batu;
To Sabat stał się z powodu człowieka, a nie człowiek z
powodu Sabatu. Mar.2.27.
Czy ktoś ma uzasadnienie w Biblii
na twierdzenie, że Sabat został dany Żydom? Czy znajdziemy
w Biblii potwierdzenie tej powszechnie akceptowanej dziś tezy?
Nie, Sabat został dany dla dobra człowieka, dla niego, z jego
powodu, dlatego iż człowiek stworzony na wzór Ojca i Syna
potrzebował Sabatu. A Autorem i Twórcą tego dnia był sam Je-
zus. Odrzucając Sabat, odrzucamy jego autora - Jezusa. Po-
wszechne dziś odrzucenie Sabatu przez Chrześcijaństwo jest
tylko zewnętrznym obrazem odrzucenia Jezusa. Chrześcijań-
stwo z nazwy,
pozór pobożności,
jak wskazuje Paweł. Akcep-
tacja Jezusa to akceptacja Jego nauk, Jego wiary, nierozerwal-
nie związanej z dziełem stworzenia, którego koroną i symbolem
jest Sabat.
Gdy czytamy o dziele stworzenia, to czytamy o dziele
Boga w i przez Swego Syna, który jest tylko objawieniem, mani-
festacją, dokładnym obrazem Ojca i wykonawcą Jego woli. Kto
odrzuca Syna, odrzuca Ojca, kto odrzuca dzieło Syna, odrzuca
i Syna i Ojca. Odrzuca także błogosławieństwo spoczywające
na tym dniu.
Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień.
Na
dniu tym spoczęło błogosławieństwo Boga. Jeśli Bóg błogosławi
to bardzo poważna sprawa. Każdy rozsądny człowiek, wierzący
w Boga, chciałby Jego błogosławieństw. Jakub nie puścił Jezu-
sa aż Ten mu nie pobłogosławił. Melchizedek błogosławił Abra-
ma, czyniąc go ojcem narodów. W Sabacie spoczywa Boże bło-
3
gosławieństwo, a gdy przeczytacie ten artykuł do końca, zrozu-
mienie czym ono jest. Słowo błogosławieństwo można też tłu-
maczyć szczęście. Gdzie spoczywa Boże błogosławieństwo
tam jest szczęście, my ludzie zabiegamy o szczęście, ale jest
ono dostępne tylko wtedy, gdy Bóg pobłogosławi czyli uczyni
szczęśliwym. I takie błogosławieństwo spoczęło na Sabacie
Boga, Boga i Jezusa, nie człowieka. Sabat jest Boży, Jezuso-
wy, Oni są jego Twórcami, Autorami, Oni dali błogosławieństwo
temu dniowi. Oni też uczynili go świętym, czyli oddzielonym do
świętych celów. Celem Boga było zawsze oddzielenie ludzi do
świętych celów. Idea powszechnego kapłaństwa jest niczym in-
nym jak ideą oddzielenia Jego dzieci, Jego ludu do świętych ce-
lów. Kiedy Bóg mówi;
będziecie Mi królestwem kapłanów i lu-
dem świętym Ex.19.6,
to mówi, że Jego wierzący są kapłań-
stwem świętym, ludem nabytym do świętości. (1 Kor.3.16) A
świętość ta została udzielona Sabatowi. Ten dzień został od-
dzielony do świętych celów. Przez cały tydzień wykonujemy
różne prace, które są niezbędne do naszej egzystencji, ale Sa-
bat został oddzielony do jednego celu, do świętości, do odpo-
czynku z Bogiem i Jezusem, i to wtedy, kiedy Adam i Ewa nie
wykonywali ciężkiej, męczącej pracy. Praca w raju nie była
ciężka ale przyjemna, ale pomimo tego, Bóg w Swej mądrości
oddzielił jeden dzień do celów szczególnych, świętych, do ob-
cowania tylko z sprawami świętymi czyli Bożymi.
Jak to się stało?
W tym bowiem dniu odpoczął od całej
Swej pracy, jaką wykonał stwarzając.
Odpoczął, czyli przestał
pracować. I to jest wyraźnie pokazane w czwartym przykazaniu.
Odpoczynek od pracy jest konieczny do uświęcenia go. Nie
można korzystać z błogosławieństw spoczywających na Saba-
cie Jezusa, bez powstrzymania się od codziennych czynności,
codziennej pracy. Nie można korzystać ze świętości tego dnia,
bez odpoczynku, wzorem Boga – jedynego doskonałego wzoru.
On nam pokazał jak korzystać z błogosławieństw i dobro-
dziejstw danych w tym dniu. Poprzez zaprzestanie codziennej
pracy i obcowanie ze Świętym Panem tego dnia – Jezusem.
Tak czynili Adam i Ewa, tak czynili wielcy mężowie jak Enoch,
który
żył w przyjaźni z Bogiem trzysta lat,
czy Noe,
człowiek
prawy,
czyli postępujący zgodnie z prawem Boga, czy Abra-
4
ham, który jak sam Bóg dał świadectwo -
był Mi posłuszny,
przestrzegał tego, co mu poleciłem, moich nakazów, praw i po-
uczeń. Gen. 26.5.
Cała ta nauka znalazła swe podsumowanie w Dekalogu
ogłoszonym osobiście przez Jezusa (Dzieje 7.38) na górze Sy-
naj:
Pamiętaj o dniu Sabatu, aby go uświęcić. Sześć dni bę-
dziesz pracować i wykonywać wszystkie twe zajęcia. Dzień zaś
siódmy jest Sabatem ku czci Jahwe, Boga twego. Nie możesz
przeto w tym dniu wykonywać żadnej pracy ani ty sam, ani twój
syn, ani twoja córka, ani twój niewolnik, ani twoja niewolnica,
ani twoje bydło, ani cudzoziemiec, który mieszka pośród twych
bram. W sześć dni bowiem uczynił Jahwe niebo, ziemię, morze
oraz wszystko, co jest w nich, w siódmym zaś dniu odpoczął.
Dlatego pobłogosławił Pan dzień Sabatu i uznał za święty.
Ex.20.8-11.
Nie można jaśniej powiedzieć prawdy o Sabacie. Sam
Jezus wyraźnie wykazał prawdę o Sabacie.
Przekazał osobi-
ście te słowa, a potem zostały osobiście spisane palcem Boga.
Nie było wystarczająco świętej osoby na ziemi, by wypowie-
dzieć te słowa czy je spisać. Sabat dany przy końcu stworzenia
jest tu wyraźnie potwierdzony. Dzień siódmy jest dniem, który
ma być uświęcony przez fakt odpocznienia w nim po sześciu
dniach pracy. Każdy wierzący, jego rodzina, jego służba, zwie-
rzęta, dobytek, wszystko ma odpocząć w tym dniu i w ten spo-
sób uświęcić dzień Sabatu i pamiętać o nim. Dlaczego? Bo jest
pamiątką stworzenia wszechświata i człowieka, bo Bóg w sze-
ściu dniach wszystko stworzył,
w siódmym zaś dniu odpoczął.
I
dlatego na tym dniu spoczęło błogosławieństwo Boga i uczynił
go świętym, odłączonym do świętych celów. Ten dzień został
osobiście poświęcony przez Boga i każdy kto to zmienia znie-
waża Jego Stwórcę. Co więcej, dzień ten
jest Sabatem ku czci
Jahwe.
Akceptując Sabat i spędzając go z wolą Boga,
oddaje-
my cześć Jahwe, który go uczynił dniem Świętym. I każdy
kto to odrzuca, zmienia albo niewłaściwie ten dzień traktu-
je nawet akceptując go formalnie, znieważa Jahwe - Pana
Wszechświata.
Czwarte przykazanie wyraźnie mówi, że jest to
dzień Boga, na którym spoczywa błogosławieństwo i świętość
Jego Stwórcy, który dał człowiekowi ten dzień dla jego dobra.
5
[ Pobierz całość w formacie PDF ]