Prawo Boga, BOŻE PRAWO

[ Pobierz całość w formacie PDF ]
PRAWO BOŻE
- Co to jest Prawo Boże?
- Czy należy je przestrzegać, wypełniać?
- Czy zostało zniesione, unieważnione (przybite do krzyża)?
To tylko kilka podstawowych pytań, które jak myślę nasuwają się każdemu, który dokładnie
bada tą naukę w Słowie Bożym. W powyższej tematyce jest bardzo wiele zakłamania i zamie-
szania wśród doktryn głoszonych w tzw. „chrześcijańskich kościołach” i „organizacjach”. Swoją
odpowiedź oprę na Biblii tj. Piśmie Świętym Starego i Nowego Testamentu, które jest jedynym
i absolutnym autorytetem (patrz. Jan 7.37,38; 2Tym. 3.16,17).
Co to jest, czym jest Prawo Boże?
1. Są to wszelkie prawa, które stworzył Bóg Najwyższy JAHWE przez swego Jednorodzone-
go Syna, rządzące przyrodą w mikro i makro skali, tzn. począwszy od najmniejszych cząstek
elementarnych wchodzących w skład atomu, a skończywszy na największych obiektach w nie-
pojęcie olbrzymim Uniwersum (wszechświecie).
2. Jest to prawo moralne, czyli 10 przykazań Bożych, zwanych także dekalogiem.
Prawo moralne (dekalog) jak i inne prawa, które stworzył Bóg, są ze sobą nierozerwalne i
obowiązują w całym Uniwersum. Zatem jakie jest i czym jest prawo moralne? Aby uzyskać
właściwą, prawdziwą odpowiedź, porównajmy Boga z Jego prawem:
BÓG
PRAWO
Jest
święty
– 3Mojż.11.44,45, 19.2; Izaj.6.3
Jest
święte
– Rzym.7.12
Jest
sprawiedliwy
– 5Mojż.32.3,4; 1Jana 1.9
Jest
sprawiedliwe
– Rzym.7.12
Jest
duchem
– Jan 4.24
Jest
duchowe
– Rzym 7.14
Jest
doskonały
– Mat.5.48
Jest
doskonałe
– Ps.19.8
Jest
wieczny
– Ps.90.2, 93.2
Jest
wieczne
– Ps.111.7,8
Jest
niezmienny
– Mal.3.6; Jak.1.17
Jest
niezmienne
– Mat.5.18;
Łuk.16.17
Jest
prawdziwy
– Jan 17.3
Jest
prawdą
– Ps.119.142
Jak widać bardzo wyraźnie,
Prawo Boga
jest odzwierciedleniem Jego
charakteru
. Te
same przymiotniki opisują zarówno Boga jak i Jego prawo.
Bóg Ojciec – Jahwe jest święty, wieczny, nieskończony i takie samo jest Jego prawo. W ta-
kim przekonaniu utwierdza nas również Syn Boży Jezus Chrystus:
Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść,
ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą,
ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni
(Mat.
5.17-18, BT). A Ewangelista Łukasz tą samą myśl oddaje następująco:
Lecz łatwiej niebo i
ziemia przeminą, niż żeby jedna kreska miała odpaść z Prawa
(Łuk. 16.17, BT).
Pan Jezus wyraźnie mówi:
nie przyszedłem znieść Prawa, ale je wypełnić
. Określeń
ZNIEŚĆ i WYPEŁNIĆ nie można stosować zamiennie jak to powszechnie naucza się w niektó-
rych organizacjach religijnych. Zbawiciel dosadnie i głęboko pokazał i nauczał, jak należy rozu-
mieć słowa: „WYPEŁNIĆ PRAWO”.
Słyszeliście, iż powiedziano przodkom: Nie będziesz zabijał, a kto by zabił, pójdzie
pod sąd. A Ja wam powiadam, że każdy, kto się gniewa na brata swego, pójdzie pod
1
Jest
dobry
– Łuk.18.19
Jest
dobre
– Rzym.7.12
sąd, a kto by rzekł bratu swemu: Racha, stanie przed Radą Najwyższą, a kto by rzekł:
Głupcze, pójdzie w ogień piekielny… Słyszeliście, iż powiedziano: Nie będziesz cudzo-
łożył. A Ja wam powiadam, że każdy kto patrzy na niewiastę i pożąda jej, już popełnił z
nią cudzołóstwo w sercu swoim
(Mat.5.21-22, 27,28, NP).
Syn Boży nie tylko potwierdził ważność, ale i konieczność przestrzegania dekalogu jak rów-
nież głębokość znaczenia każdego przykazania. Jak sprawozdaje ewangelista Mateusz
(19.16-19), Pan Jezus zapytany przez pewnego młodzieńca:
Co dobrego mam czynić, aby
otrzymać życie wieczne?
Odpowiada, iż warunkiem życia wiecznego jest przestrzeganie
przykazań (patrz. Rzym. 2.13) i aby nikt nie miał wątpliwości, o które chodzi, Jezus cytuje kilka
przykazań dekalogu.
Podsumowując naukę Jezusa Chrystusa na temat Prawa nasuwają się co najmniej dwa
wnioski:
1. Pan Jezus nie zniósł Prawa moralnego.
2. Prawo należy przestrzegać już w myślach, a jest to warunkiem życia wiecznego (patrz też
Kazn. Salom. 12.13).
Dlaczego to jest takie ważne?
W Piśmie Świętym temat Prawa Bożego jest ściśle związany z problemem grzechu.
Naukę apostolską na temat Prawa będę rozważał w tym właśnie kontekście. Tu pragnę zwró-
cić uwagę każdego czytelnika na bardzo ważne słowa wypowiedziane przez Zbawiciela, a za-
pisane w ewangelii Mateusza 28.19,29:
Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody…
ucząc je przestrzegać
wszystkiego
co wam przykazałem…
Chrystus Pan posłał uczniów po to, by nauczali
tylko
tego co im przykazał, a nie ludzkich
tradycji (Mar. 7.6-10) i baśni opartych na żywiołach świata (Gal. 4.9).
Przyjrzyjmy się teraz jaka była apostolska nauka na temat Prawa i grzechu.
Apostoł Jan nauczał tak:
Każdy kto popełnia grzech przestępuje Prawo. Grzech jest przestępstwem Prawa
(1Jana 3.4, SK).
Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć…
(Rzym. 6.23, NP).
A pisząc dalej wyjaśnia:
Cóż więc powiemy? Czy Prawo jest grzechem? Żadną miarą! Ale jedynie przez Pra-
wo zdobyłem znajomość grzechu. Nie wiedziałbym bowiem, co to jest pożądanie, gdy-
by Prawo nie mówiło: Nie pożądaj. Z przykazania tego czerpiąc podnietę, grzech wzbu-
dził we mnie wszelakie pożądanie. Bo gdy nie ma Prawa, grzech jest w stanie śmierci
(Rzym. 7.7-8, BT).
Zaś ap. Jakub dodaje bardzo ważną myśl:
Choćby ktoś przestrzegał całego Prawa, a przestąpiłby jedno tylko przykazanie, po-
nosi winę za wszystkie. Ten bowiem, który powiedział: Nie cudzołóż, powiedział także:
Nie zabijaj. Jeżeli więc nie popełniasz cudzołóstwa, jednak dopuszczasz się zabójstwa,
jesteś przestępcą wobec Prawa
(Jak. 2.10-11, BT).
Z tych kilku wypowiedzi jednoznacznie wynika, że:
1. Łamanie Prawa jest grzechem.
2. Zapłatą za grzech jest śmierć wieczna (Obj. 21.8).
3. Jedynie Prawo Boże – dekalog pokazuje nam, co jest grzechem. Apostołowie w swych
wypowiedziach cytują niektóre z dziesięciu przykazań.
4. Gdyby Prawo nie istniało tzn. zostało unieważnione, zniesione lub przybite do krzyża, (jak
co niektórzy nauczają) to nie istniałby też grzech i jego konsekwencja, czyli śmierć.
5. Wystarczy przestąpić tylko jedno przykazanie, aby zgrzeszyć i być winnym złamania
wszystkich dziesięciu.
2
W tym rozważaniu o Prawie i grzechu nie sposób pominąć bardzo ważnej wypowiedzi Syna
Bożego:
A On, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu i o sprawiedliwości, i o sądzie… Lecz
gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę, bo nie sam od
siebie mówić będzie, lecz cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i to, co ma przyjść, wam
oznajmi
(Jan. 16.8,13).
Z ust Zbawiciela dowiadujemy się, że Duch Boży ma przekonać świat, czyli każdego z nas o
grzechu, sprawiedliwości i sądzie. Należy przypomnieć tu słowa ap. Pawła o tym, iż jedynie
przez Prawo zdobył znajomość grzechu. Tak więc Duch Boży będzie używał jedynie Prawa,
aby przekonać każdego z nas o grzechu. Tylko wtedy, gdy zrozumiemy czym jest grzech jeste-
śmy w stanie przyjąć Bożą sprawiedliwość i zrozumieć na czym polega sąd. Gdy Bóg poprzez
swego Ducha przekona danego człowieka o grzechu, a on przyjmie to napomnienie, wtedy
jego uwaga jest skierowana na sprawiedliwość Bożą, którą jest nasz Pan Jezus Chrystus
(patrz. Jer.23.6; 1Kor.1.30).
Powyższy tok myślenia przedstawia ap. Jan. W swoim pierwszym liście pisze:
Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas
prawdy. Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, [Bóg] jako wierny i sprawiedliwy odpuści je
nam i
oczyści nas z wszelkiej nieprawości
. Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, czy-
nimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego nauki. On bowiem jest ofiarą przebłagalną za na-
sze grzechy i nie tylko za nasze, lecz również za grzechy całego świata
(1Jana 1.8-10,
2.2, BT)
Jeśli taka osoba przyjmie Jezusa jako Zbawiciela, który osobiście płaci własną krwią – ży-
ciem za jego grzechy, to taki człowiek jest wolny od swoich grzechów i ich konsekwencji. W
zamian zaś Pan Jezus darowuje takiemu człowiekowi samego siebie wraz ze swoją Boską na-
turą, która chroni go przed powrotem do grzechu i grzeszenia (2Piotra. 1.4).
Apostoł Paweł tak o tym napisał:
Teraz jednak dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie, nie ma już potępienia
(Rzym.
8.1).
Dlaczego nie ma już potępienia?
Odpowiedzią na to pytanie jest Psalm 40.8.9:
Wtedy powiedziałem: Oto przychodzę; w
zwoju księgi o mnie napisano: Jest moją radością, mój Boże, czynić Twoją wolę, a
PRAWO TWOJE mieszka w moim wnętrzu
(Ps. 40.8-9).
Należy tu dodać słowa ap. Jakuba:
Jeśli zaś… popełniacie grzech i Prawo potępi was
jako przestępców
(Jak. 2.9, BT).
Chrystus Pan powiedział że
…Prawo Twoje mieszka w moim wnętrzu
. Jeśli przyj-
mujemy Chrystusa do swego wnętrza (umysłu) jako osobistego Pana i Zbawiciela i je-
steśmy Mu całkowicie poddani, to nasz Pan mieszkając w naszych sercach doskonale
będzie zachowywał Prawo. Prawo nie będzie nas mogło potępić gdyż nie będzie prze-
kraczane i wtedy dla tych, którzy są w Jezusie Chrystusie nie ma już potępienia.
Głoszenie innej sprawiedliwości i innej ewangelii jest po prostu zwiedzeniem.
Kolejną ilustracją w tych rozważaniach niech będą słowa ap. Pawła z listu do Rzymian:
A przecież kresem Prawa jest Chrystus, dla usprawiedliwienia każdego, kto wierzy
(Rzym. 10.4, BT). Co zatem oznaczają słowa, że:
…kresem Prawa jest Chrystus…
?
Prawo Boże jest lustrem, które pokazuje nam, jacy naprawdę jesteśmy, jakimi widzi nas Bóg
(Jak. 1.23-25!!!). Bardzo dosadnie i jasno pisze o tym ap. Paweł w tym samym liście do Rzy-
mian (proszę każdego czytelnika o bardzo dokładne wczytanie się w te słowa):
…zarówno Żydzi jak i Grecy –
WSZYSCY POZOSTAJĄ POD GRZECHEM
, tak jak
to zostało napisane: Nie ma sprawiedliwego ani jednego; nikt nie jest przy zdrowych
zmysłach, nie ma takiego, który by szukał Boga. Wszyscy zeszli z drogi prostej, wszy-
scy stali się nieużyteczni. Nie ma nawet jednego, który by czynił dobro. Ich gardło po-
dobne jest do otwartego grobu, język ich służy zdradzie, a na ich wargach znajduje się
3
 jad żmijowy. Ich usta pełne są goryczy i przekleństw. Ich nogi gotowe zawsze do rozle-
wu krwi. Zagłada i nędza na ich drogach, a drogi pokoju nie znajdą wcale i nie ma bo-
jaźni Bożej przed ich oczyma. Wiadomo zaś, że cokolwiek mówi Prawo, mówi do tych,
którzy są pod Prawem. Tak więc każde usta muszą zamilknąć i cały świat musi się po-
czuć winnym wobec Boga, gdyż nikt w oczach Jego nie będzie usprawiedliwiony wsku-
tek uczynków Prawa. Dzięki Prawu bowiem poznaje się jedynie grzech
(Rzym. 3.9-20,
KR, patrz. Jer. 17.9,10).
W powyżej zacytowanym fragmencie Duch Boży przez ap. Pawła pokazuje PRAWDZIWY
stan każdego człowieka żyjącego na tej planecie (por. z Izaj. 64.6,7).
Bez względu na to czy to akceptujemy czy też nie, to tak wygląda prawda. Człowiek ziemski
(cielesny) ma bardzo wybujałe pojęcie o sobie, swojej dobroci, swoich możliwościach i osią-
gnięciach, a wszystko, to tylko przechwałki oparte na pozerstwie, obłudzie i duchowej ślepocie.
Werset 19 zawiadamia nas, że
cokolwiek mówi Prawo, mówi do tych, którzy są pod Pra-
wem.
Co to oznacza? Jak rozumieć zwrot: być pod Prawem? Werset 9 nam to tłumaczy:
…wszy-
scy pozostają pod grzechem… nie ma sprawiedliwego ani jednego…
Być pod prawem to
znaczy łamać Prawo, grzeszyć, a wtedy Prawo nas potępia.
Tak więc każde usta muszą za-
milknąć
i zgodzić się z tym jak nędzny jest nasz stan. Prawo potępia każdego z nas,
BO JEST
ŁAMANE
. Któż położy kres Prawu, a dokładniej mówiąc temu, by Prawo nas nie potępiało?
Odpowiedź jest bardzo prosta – nasz Zbawiciel Jezus Chrystus. On kładzie kres Prawu, a
raczej temu, by już nigdy Prawo nie potępiało wierzącego. Ap. Paweł tak to zobrazował:
Wszyscy bowiem zgrzeszyli i wszyscy są pozbawieni chwały Bożej, dostępują zaś
usprawiedliwienia darmo, dzięki Jego łasce, przez odkupienie dokonane w Jezusie
Chrystusie
(Rzym. 3.23,24, KR). W tych dwóch wersetach padają bardzo ważne i ciekawe
słowa, mianowicie te, że „wszyscy są pozbawieni chwały Bożej, oraz „dostępują usprawiedli-
wienia”.
Rozważmy ich znaczenie.
Słowa
chwała
i
moc
to jedno i to samo. Dowiadujemy się o tym choćby z listu do Rzymian
6.4:
Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwałę
(moc)
Ojca…
Co to znaczy „dostąpić usprawiedliwienia”?
Słowa: usprawiedliwiony, sprawiedliwy, prawy wszystkie posiadają rdzeń w postaci słowa
PRAWO. Człowiek prawy, czy sprawiedliwy to taki, który postępuje zgodnie z prawem, a
przede wszystkim z Bożym Prawem. Ale przecież nie ma sprawiedliwego, czyli żyjącego zgod-
nie z Prawem ani jednego. Tak, jest to prawdą, ale pamiętajmy o tym, że jeżeli mówimy, że
Bóg jest chwałą (mocą) oświadczamy tym samym, że wszelka moc pochodzi od Niego. Nie
możemy zbawić samych siebie, uczynić prawymi, gdyż sami nie posiadamy ku temu żadnej
mocy. Jednakże Bóg jest Wszechmogący, On może nas zbawić, co też czyni.
Kiedy przyzna-
jemy, że wszelka chwała (moc) należy się Bogu, wówczas mówimy, że TYLKO On ma
MOC, aby uczynić nasze życie zgodne z Jego Prawem, aby już grzech więcej nie pano-
wał nad nami
(patrz Ps. 62.12; Rzym. 6.2,11,18; 1Kor. 15.34).
Reasumując należy powiedzieć, że „Być pod Prawem” oznacza być potępionym przez to
Prawo jako przestępca, grzesznik. Pan Jezus wykupił nas spod takiego panowania Prawa.
Na-
tomiast słowa: „Chrystus jest kresem, końcem Prawa” oznaczają dla wierzącego to, że
Pan Jezus w nim kładzie koniec, kres łamaniu Prawa, czyli grzeszeniu.
Pragnę teraz przejść do bardzo ciekawego i ważnego fragmentu z listu ap. Pawła do Efe-
zjan. Jest to piękna ilustracja zbawczego dzieła Chrystusa. Niestety przez wielu wrogów krzy-
ża Chrystusa, wersety te są wykorzystywane do walki z Bożym Prawem i z samym Bogiem.
Przyjrzyjmy się zatem co Duch Boży przez ap. Pawła nam przekazał:
On bowiem jest naszym pokojem. On, który obie części uczynił jednością, bo zburzył
rozdzielający je mur - wrogość. W swym ciele pozbawił On mocy Prawo przykazań, wy-
rażone w zarządzeniach, aby z dwóch stworzyć w sobie jednego nowego człowieka,
4
wprowadzając pokój, i jednych, jak i drugich znów pojednać z Bogiem w jednym Ciele
przez krzyż, w sobie zadawszy śmierć wrogości
(Efez. 2.14-16, BT).
Rozważmy teraz linijka po linijce z tego co pisze ap. Paweł.
On bowiem jest naszym pokojem.
Pan Jezus jest naszym Pokojem, Prawdą, Życiem, Drogą. Jest dla nas wszystkim. Jest je-
dynym i najcenniejszym darem, jaki ofiarował na Bóg Ojciec (Jan. 3.16, 14.6,27).
On, który obie części uczynił jednością, bo zburzył rozdzielający je mur – wrogość.
Bezpośredni kontekst wskazuje na Żydów i pogan, gdy chodzi o słowa
obie części uczynił
jednością
. Ale słowa te dotyczą nie tylko Żydów i pogan, mają głębsze znaczenie. W tym sa-
mym liście apostoł pisze:
Przez to, że nam oznajmił tajemnicę swej woli według swego
postanowienia, które przedtem w Nim powziął dla dokonania pełni czasów, aby wszyst-
ko na nowo zjednoczyć
w Chrystusie jako Głowie
:
to, co w niebiosach, i to, co na
ziemi
(Efez. 1.9,10, BT).
Dzięki ofierze krzyża wszelki ród na niebie i ziemi jest połączony ponownie w całość (Efez.
3.14,15, BG). Ale co oznaczają słowa MUR – WROGOŚĆ?
Tu pomocne będą słowa proroka Izajasza:
Oto ręka Pana nie jest tak krótka, aby nie
mogła pomóc, a jego ucho nie jest tak przytępione, aby nie słyszeć. Lecz wasze winy
są tym, co was odłączyło od waszego Boga, a wasze grzechy zasłoniły przed wami
jego oblicze, tak że nie słyszy
(Izaj. 59.1-2, NP).
Mówiąc krótko,
MUR – WROGOŚĆ to nasze GRZECHY
.
W swym ciele pozbawił On mocy Prawo przykazań wyrażone w zarządzeniach… i …
w jednym ciele przez krzyż, w sobie zadać śmierć wrogości.
Chrystus Pan w swoim ciele zadał śmierć wrogości – grzechowi. W pięknych słowach opisu-
je to ap. Piotr:
On grzechy nasze sam na ciele swoim poniósł na drzewo, abyśmy, ob-
umarłszy grzechom, dla sprawiedliwości żyli; jego sińce uleczyły was
(1Piotra 2.24, NP).
Pan Jezus zadał śmierć grzechowi w dwojaki sposób:
1. Nie miał grzechów własnych (Jan 8.46; 1Piotra 2.22), żyjąc w takim samym grzesznym
ciele jak my (Rzym. 8.3). W ten sposób zadał w sobie, w grzesznym ciele, które przyjął, śmierć
wrogości czyli grzechowi. Korzystając jedynie z mocy Boga Ojca nie popełnił nawet jednego
grzechu.
2. Grzechy wszystkich ludzi zostały na Niego włożone (Izaj. 53.4-6), a On poniósł je na
krzyż i do krzyża przybił, jak napisał ap. Piotr (patrz również 2Kor. 5.21).
Tym sposobem Jezus w swym ciele pozbawił mocy Prawo przykazań (przepisów) wyrażone
w zarządzeniach.
Pan Jezus zniósł MOC PRAWA, powtarzam raz jeszcze MOC Prawa, a
nie PRAWO jako takie
, ciążącą nad każdym grzesznikiem i skazującą go za łamanie tego
Prawa na śmierć wieczną. Jeżeli grzesznik w to wszystko uwierzy i całkowicie Bogu zaufa to
wtedy jest wybawiony. Niech każdy czytelnik to dobrze zapamięta!
Słowo PRAWO ma w Piśmie Świętym więcej niż jedno znaczenie. Może się ono odnosić do
całego Pięcioksięgu Mojżeszowego zwanego Torą (Łuk. 24.44), do dekalogu (Rzym. 7.7,8;
Jak. 2.10,11), do prawa rytualnego zwanego ceremonialnym, cieniowym (Hebr. 10.1; Łuk.
2.23,24). Jeżeli w tej kwestii nie będziemy mieli jasności to zostaniemy zwiedzeni przez fałszy-
wych nauczycieli.
Biblijne prawa można też sklasyfikować jako np. cywilne, karne, zdrowotnościowe, kapłań-
skie, wojenne, obyczajowe, dziesięcin, obrzezki. Nie zapominajmy, że autorem tych praw jest
Bóg. Swoją śmiercią na krzyżu Pan Jezus z całą pewnością zniósł system ofiarniczy (ofiary
5
[ Pobierz całość w formacie PDF ]