Prawo o postępow przed sądami adm , PRAWO PRZEPISY

[ Pobierz całość w formacie PDF ]
©Kancelaria Sejmu
s. 1/1
USTAWA
z dnia 30 sierpnia 2002 r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Opracowano na pod-
stawie: Dz. U. z 2002
r. Nr 153, poz. 1270,
z 2004 r. Nr 162, poz.
1692, z 2005 r. Nr 94,
poz. 788, Nr 169, poz.
1417, Nr 250, poz.
2118, Nr 264, poz.
2205, z 2006 r. Nr 38,
poz. 268, Nr 208, poz.
1536, Nr 217, poz.
1590, z 2007 r. Nr
120, poz. 818, Nr 121,
poz. 831, Nr 221, poz.
1650, z 2008 r. Nr
190, poz. 1171, Nr
216, poz. 1367, z 2009
r. Nr 53, poz. 433, Nr
144, poz. 1179.
Dział I
Przepisy wstępne
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie są-
dowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w
innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych
(sprawy sądowoadministracyjne).
Art. 2.
Do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administra-
cyjne.
Art. 3.
§ 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i
stosują środki określone w ustawie.
§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne
obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy
zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia
rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,
na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji pu-
blicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów
prawa;
2009-09-28
©Kancelaria Sejmu
s. 2/2
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywi-
dualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i te-
renowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż
określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji pu-
blicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialne-
go;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw
szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych
przepisach.
Art. 4.
Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek
samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile
odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami
tych jednostek a organami administracji rządowej.
Art. 5.
Sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach:
1) wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach
między organami administracji publicznej;
2) wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładny-
mi;
3) odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w
organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub
powołania wynika z przepisów prawa;
4) wiz wydawanych przez konsulów, z wyjątkiem wiz wydanych cudzoziem-
cowi będącemu członkiem rodziny obywatela państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wol-
nym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodar-
czym lub Konfederacji Szwajcarskiej, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z
dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. Nr 144, poz. 1043).
5) zezwoleń na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego
wydawanych przez konsulów.
Art. 6.
Sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwo-
kata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz
pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań.
2009-09-28
©Kancelaria Sejmu
s. 3/3
Art. 7.
Sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego
załatwienia sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu.
Art. 8.
Prokurator oraz Rzecznik Praw Obywatelskich mogą wziąć udział w każdym toczą-
cym się postępowaniu, a także wnieść skargę, skargę kasacyjną, zażalenie oraz skar-
gę o wznowienie postępowania, jeżeli według ich oceny wymagają tego ochrona
praworządności lub praw człowieka i obywatela. W takim przypadku przysługują im
prawa strony.
Art. 9.
Organizacja społeczna, w zakresie swojej działalności statutowej, może brać udział
w postępowaniu w przypadkach określonych w niniejszej ustawie.
Art. 10.
Rozpoznanie spraw odbywa się jawnie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Art. 11.
Ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego
co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd administracyjny.
Art. 12.
Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również
uczestnika postępowania.
Rozdział 2
Właściwość wojewódzkich sądów administracyjnych
Art. 13.
§ 1. Wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadmi-
nistracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Na-
czelnego Sądu Administracyjnego.
§ 2. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na któ-
rego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego
działalność została zaskarżona.
§ 3. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać
wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego
rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyj-
nego, jeżeli wymagają tego względy celowości.
2009-09-28
©Kancelaria Sejmu
s. 4/4
Art. 14.
Wojewódzki sąd administracyjny właściwy w chwili wniesienia skargi pozostaje
właściwy aż do ukończenia postępowania, choćby podstawy właściwości zmieniły
się w toku sprawy, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Rozdział 3
Właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego
Art. 15.
§ 1. Naczelny Sąd Administracyjny:
1) rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów admini-
stracyjnych, stosownie do przepisów ustawy;
2) podejmuje uchwały mające na celu wyjaśnienie przepisów prawnych, któ-
rych stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administra-
cyjnych;
3) podejmuje uchwały zawierające rozstrzygnięcie zagadnień prawnych budzą-
cych poważne wątpliwości w konkretnej sprawie sądowoadministracyjnej;
4) rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4;
5) rozpoznaje inne sprawy należące do właściwości Naczelnego Sądu Admini-
stracyjnego na mocy odrębnych ustaw.
§ 2. Do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4, oraz do rozpoznawania in-
nych spraw należących do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na
mocy odrębnych ustaw, stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed
wojewódzkim sądem administracyjnym. Spory, o których mowa w art. 4, Na-
czelny Sąd Administracyjny rozstrzyga na wniosek postanowieniem przez
wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy.
Rozdział 4
Skład sądu
Art. 16.
§ 1. Sąd administracyjny orzeka w składzie trzech sędziów, z zastrzeżeniem § 2 i 3,
chyba że ustawa stanowi inaczej.
§ 2. Sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sę-
dziego, chyba że ustawa stanowi inaczej.
§ 3. Zarządzenia poza rozprawą wydaje przewodniczący.
2009-09-28
©Kancelaria Sejmu
s. 5/5
Art. 17.
§ 1. Wyznaczanie składu orzekającego do rozpoznania sprawy na rozprawie lub na
posiedzeniu niejawnym określają regulaminy wewnętrznego urzędowania są-
dów administracyjnych, wydane na podstawie odrębnej ustawy.
§ 2. Zmiana składu orzekającego może nastąpić jedynie z przyczyn losowych albo
gdy sędzia nie może uczestniczyć w składzie orzekającym z powodu przeszkód
prawnych.
Rozdział 5
Wyłączenie sędziego
Art. 18.
§ 1. Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku praw-
nym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych
bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego
stopnia;
3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek
inne usługi związane ze sprawą;
6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w spra-
wach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez
niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokura-
tor;
pkt 6 niezgodny z Konstytucją w zakresie, w jakim pomija jako podstawę wyłączenia
sędziego od udziału w orzekaniu w postępowaniu sądowym toczącym się po wznowie-
niu postępowania administracyjnego, jego wcześniejszy udział w orzekaniu w sprawie
dotyczącej decyzji wydanej we wznawianym postępowaniu administracyjnym - wyrok
TK (Dz.U. z 2008 r. Nr 190, poz. 1171)
7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji pu-
blicznej.
§ 2. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa,
przysposobienia, opieki lub kurateli.
§ 3. Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie
postępowania, nie może orzekać co do tej skargi.
§ 4. Sędzia, który orzekał w postępowaniu sądowym w sprawie skargi na decyzję,
nie może orzekać w postępowaniu sądowym dotyczącym tej samej sprawy po
wznowieniu postępowania administracyjnego.
2009-09-28
[ Pobierz całość w formacie PDF ]