PROBLEMY OSÓB SPOŁECZNIE NIEDOSTOSOWANYCH(1), MUZYKA, różne, materialy, PRACE

[ Pobierz całość w formacie PDF ]
PROBLEMY OSÓB SPOŁECZNIE NIEDOSTOSOWANYCHSpołeczne niedostosowanie, z punktu widzenia psychologa, jest rodzajem zaburzeńw samoprzystosowaniu i przystosowaniu do sytuacji społecznych, których nasilenie jest takduże, że prowadzi do konfliktu z normami moralnymi, standardami społecznymi, a takżeprawem karnym i wymaga specjalnego procesu wychowawczego zwanego resocjalizacją.Podany opis jest daleki od ścisłej definicji. Zaburzenie w samoprzystosowaniu - osoby niedostosowane społecznie mają problemy najpierw ze sobą; zaburzenia w przystosowaniu społecznym – ich własne problemy wyrażane są w sytuacjach społecznych; nasilenie nieprzystosowania - prowadzące nawet do konfliktu z prawem karnym; potrzebują specjalistycznej pomocy – są bowiem w swoistym sensie niepełnosprawne, a ich rehabilitacja nosi nazwę resocjalizacji.Ucieczki z domu, wagarowanie, odurzanie się, ciągłe kłamstwa, kradzieże, włamania, występujące już u dzieci palenie papierosów, picie alkoholu itp. są wyrazem zaburzeń osobowości i trudności w samoprzystosowaniu.Samoprzystosowanie zdaje się być bardzo istotne dla rozumienia niedostosowania społecznego. Łatwiej przenieść akcent na zewnętrzne przejawy niedostosowania społecznego. Wskazują na to terminy, którymi bywa określana młodzież niedostosowana społecznie: trudna, społecznie upośledzona, moralnie zagrożona lub zaniedbana, wykolejona, przestępcza, zdemoralizowana, zaburzona emocjonalnie, z zaburzeniami w zachowaniuD.H.Scott wyróżnia kryteria psychologiczne akcentujące wnętrze dziecka niedostosowanego społecznie:1. Nie działa w swoim najlepszym interesie. Motywacja działania jest nierealistyczna i jestdowodem przeżywanej frustracji.2.Swoim działaniem sprawia sobie wiele kłopotów, z którymi nie potrafi sobie poradzić, choćmożna było ich uniknąć.3.Reakcje takiego dziecka są trudne do przewidzenia, gdyż są nieproporcjonalne do bodźców,które je wywołały.4. Nie osiąga sukcesów, a są one przecież motorem ludzkiego działania.5. Czuje się nieszczęśliwe, przegrane.Według koncepcji psychopaci, którzy jakoby nie są nieszczęśliwi, którym nie żal nikogo i niczego, nie byliby wliczani do osób niedostosowanych społecznie. We wnikliwszych analizach stwierdza się jednak, że psychopaci są bardzo wrażliwi na brak uznania ze strony innych, przeżywają poczucie osamotnienia, depresję i wewnętrzne dramaty.Sfera osobowościowa problemów przeżywanych przez młodzież społecznie niedostosowaną jest sferą najistotniejszą dla rozumienia tych problemów, jeżeli przyjmiemy założenie, że wiele problemów utrudniających społeczne przystosowanie jest wyrazem zaburzeń w samoprzystosowaniu.U osób niedostosowanych społecznie mogą występować zaburzenia osobowości odwóch skrajnych typach - neurotycznym lub psychopatycznym.W zaburzeniach typu neurotycznego występuje lęk, jako nieokreślone bezprzedmioto-we napięcie wewnętrzne oraz egocentryzm, zgodnie z którym ich sprawy są najważniejszei dlatego powinny być traktowane wyjątkowo. Te dwa elementy mogą napędzać sięwzajemnie tworząc błędne koło i wzmagając objawy nerwicowe. Umłodzieży niedostosowanej społecznie mają one postać: zachowań zahamowanych – brak zaufania do niepewnych sytuacji, brak zaufania do ludzi powodujący wycofywanie się z kontaktów społecznych, stany depresyjne; zachowań demonstracyjnych-bojowych - wrogość, negatywizm, impulsywność.W zaburzeniach typu psychopatycznego pojawiają się, jako charakterystyczne następujące cechy: obniżony poziom lęku; egocentryzm i egoizm – powierzchowność społecznych kontaktów, aspołeczność i antysppłeczność; gwałtowność reakcji emocjonalnych; mała zdolność do korzystania z doświadczeń; minimalny wpływ kary na zmianę zachowania.Wyróżnia się dwie postacie zaburzeń psychopatycznych:1. agresywna - zachowania brutalne, impulsywne;2. kalkulatywna - z wyrachowaniem wykorzystywanie innych dla własnych celów, przy zminimalizowaniu działań agresywnychW rozumieniu sfery osobowościowej młodzieży niedostosowanej społecznie może byćprzydatna koncepcja samowiedzy, jako zbioru sądów, przekonań na temat swego wygląduzewnętrznego, zdolności, zainteresowań, cech charakteru, dojrzałości emocjonalnej,stosunków z innymi ludźmi, aspiracji życiowych (). Są w niej:1. sądy opisowe- obraz siebie;2. sądy wartościujące - ocena siebie;3. sądy o regułach tworzenia wiedzy o sobie;4. sądy o regułach przekazywania wiedzy o sobie.młodzież niedostosowana społecznie posiada niekorzystny obraz i ocenę siebie, Jest z siebie i swojej sytuacji niezadowolona, przeżywa wiele przykrości i stąd jej niska ocena siebie. Chcąc udowodnić sobie i innym, że ją stać na wszystko, demonstruje siłę w zachowaniach destruktywnych . Jest to wyraz spaczonych reguł przekazywania wiedzy o sobie. Spaczeniu ulegają również sądy o regułach tworzenia wiedzy o sobie. Zaniżona ocena siebie wywołuje mechanizmy kompensacyjne, a jednym z nich jest racjonalizacja. Kompensacja zaś neurotyczna wyraża się pragnieniem robienia czegoś wielkiego, doskonałego, przy unikaniu sytuacji zadaniowych z powodu lęku przed ich niezrealizowaniem i porażką.Sztywność, brak plastyczności w zachowaniach osób niedostosowanych społecznie bierze się m.in. stąd, że wytworzony obraz siebie jest mało podatny na zmiany. Szuka się informacji potwierdzających obraz wytworzony, a ignoruje się informacje z nim sprzeczne. Sprzyja temu egocentryzm i egoizm.Sfera rodzinna problemów przeżywanych przez osoby niedostosowane społecznie wyraża się najpierw w trudnościach, których dostarcza rodzina pochodzenia, a następnie najpierw sprawach przyszłości, gdy trzeba będzie założyć własna rodzinę.W środowisku rodziny pochodzenia należy głównie szukać przyczyn zaburzeń osobowościowych i zachowań niezgodnych z obowiązującymi w społeczeństwie normami.To tutaj następuje lub nie następuje zaspokojenie potrzeb dziecka. Na niedostosowanie dzieci mają wpływ także takie czynniki rodzinne jak: niskie wykształcenie, praca fizyczna lub brak zatrudnienia, w domach brud, złe odżywianie i ubieranie dzieci, brak zapewnionej opieki zdrowotnej. Rodzice sami charakteryzują się zachowaniami antyspołecznymi i przestępczymi, nadużywają alkoholu lub są alkoholikami, a dzieci również zachęcane do alkoholu biorą udział w pijackich awanturach.W rodzinach, z których wywodzi się 50% karanej młodzieży, stwierdza się rozbicie rodzin przez rozwód lub separację. Gorzej, gdy rozwiedzeni lub pragnący uzyskać rozwód, nadal mieszkają razem, gdyż dzieci są wciągane do intryg. Gdy nikt nie poczuwa się do odpowiedzialności za wychowanie, dzieci znajdują opiekę u dziadków, przypadkowych osóbz rodziny lub w domach dziecka. Zmieniający się opiekunowie i wychowawcy nie są zdolni wytworzyć osobistej więzi międzyludzkiej. Są to, zatem dzieci niczyje, sieroty społeczne, które charakteryzują się niskim stopniem integracji. Nie rzadko dochodzą niewłaściwe relacje pomiędzy rodzeństwem, objawiające się w obojętności, zazdrości, niechęci lub jawnej wrogości.Podobnie jest z metodami wychowawczymi, które są zazwyczaj autorytarne lub zależne od nastroju rodziców z częstym nadużywaniem kar cielesnych. Gdy nakazy rodzicielskie dotyczą np. dokonania kradzieży przez dziecko, trudno mówić o jakimkolwiek oddziaływaniu wychowawczym. Szczególnie źle są traktowane dzieci nieślubne lub z innego związku. Dodać należy, że wielu z nich doświadczyło bólu odrzucenia i dlatego boi się nowych więzi osobowych, które mogłyby dostarczyć następnego bólu w przypadku nowego odrzucenia. Z osób emocjonalnie odrzuconych, zwłaszcza przez matki, wywodzą się przestępcy agresywni, nieżyczliwi dla innych, działający samodzielnie, bez poczucia winy, uważający się za pokrzywdzonych. Zdarza się to również u dziewcząt. W reakcji na odrzucenie młodzież szuka oparcia wśród podobnej sobie, tworząc gangi i bandy.Rodzice zawsze są pierwszymi osobami, z którymi dziecko może się identyfikować. W wieku 15-16 lat, jak stwierdzono w badaniach, tylko 13% niedostosowanej społecznie młodzieży utożsamia się z rodzicielskimi modelami zachowań. Przyszłe rodziny planowane przez młodzież niedostosowaną społecznie, budzą w niej wiele obaw. Niepewność i obawy o stworzenie normalnej rodziny, z osobą spoza środowiska niedostosowanych społecznie są uwikłane w sprzeczności odczuć. Przedwczesne doświadczenia seksualne bez więzi emocjonalnej niekiedy w formie gwałtu, albo w grupach tej samej płci w zakładzie specjalnym, nie rokują uporządkowanego i spokojnego myślenia o znalezieniu przyszłego partnera oraz o własnej przyszłości małżeńskiej i rodzinnej, jakkolwiek normalna rodzina jest marzeniem zdecydowanej większości młodzieży niedostosowanej społecznie.nieprzestrzeganie norm życia społecznego budzi rezonans zarówno u wielu rówieśników, jak też osób dorosłych. niedostosowanie \"społeczne\" realizuje się w kontaktach społecznych z innymi ludźmi i jest dla nich uciążliwe, gdyż narusza ich prawa i oczekiwania, a czasem stwarza zagrożenie poniesienia strat i doznania krzywdy. Powszechny stosunek do osób niedostosowanych społecznie jest niechętny, choć tę niechęć ludzie mają tendencję uzasadniać swoimi prawami do bezpieczeństwa i spokoju, a w razie większych przestępstw -zasadą sprawiedliwości i żądaniem kary w imię tej zasady..W wieku dorastania młodzież niedostosowana społecznie zaczyna silnie przejawiać odrzucanie autorytetu rodziców i innych dorosłych. Szuka kontaktu z osobami, które mogłyby zaspokoić ich potrzeby. Najczęściej są to rówieśnicy przeżywający podobne problemy którzy dostarczają zrozumienia, oparcia emocjonalnego, przyjaźni oraz tworzą wspólny front przeciw znienawidzonemu światu dorosłych. Wtedy też, gdy powstaje chęć zadośćuczynienia za dotychczasowe niepowodzenia życiowe, planowane są wspólnie pierwsze przestępstwa.W okresie dorastania niedostosowani społecznie... [ Pobierz całość w formacie PDF ]