Program, Szkoła, Rozkład, scenariusze, karty pracy, Moje ćwiczenia

[ Pobierz całość w formacie PDF ]
//-->Aneta Jegier, Beata SzurowskaMoje ćwiczeniaProgramedukacji wczesnoszkolnejRecenzjadr Anna Mikler-ChwastekRedakcjaAneta JegierMarek KornackiKorektaMałgorzata Taczanowska© Copyright by Wydawnictwo JUKA-91 Sp. z o.o.Warszawa 2014Wydawnictwo JUKA-91 Sp. z o.o.ul. Jutrzenki 118, 02-230 WarszawaTel. 22 381 72 07, faks 22 381 72 10Infolinia 800 650 300e-mail juka@juka.edu.plwww.juka.edu.plMoje ćwiczeniaProgram nauczania,klasa 1–3Spis treściWstęp...........................................................................................................................4Rozdział I. Dziecko w młodszym wieku szkolnym.......................................................51.1.1.2.1.3.1.4.Ważne aspekty rozwoju psychoruchowego małych uczniów............................5Charakterystyka społecznego funkcjonowania dziecka w młodszym wiekuszkolnym ..........................................................................................................11Nieprawidłowości w rozwoju dzieci.................................................................16Wybrane metody wspomagania rozwoju dzieci ..............................................20Rozdział II. Nauczyciel w edukacji wczesnoszkolnej.................................................252.1.2.22.3Rola nauczyciela we współczesnej szkole........................................................25Sposoby motywowania uczniów do nauki.......................................................30Kontakty nauczyciela z rodzicami uczniów......................................................38Rozdział III. Cele i sposoby ich osiągania oraz kryteria oceny i metodysprawdzania osiągnięć ucznia....................................................................................403.1.3.2.Ogólne i szczegółowe cele kształcenia i wychowania.....................................40Sposoby osiągania celów kształcenia i wychowania (z uwzględnieniemmożliwości indywidualizacji pracy w zależności od potrzeb i możliwości ucznióworaz warunków, w jakich program będzie realizowany)..................................443.3.3.4.Treści kształcenia i oczekiwane osiągnięcia ucznia.........................................53Kryteria oceniania i metody sprawdzania osiągnięć ucznia............................67ZałącznikiDiagnoza gotowości szkolnej dziecka rozpoczynającego naukę w klasie I.............71Scenariusz zajęć integracyjnych dla dzieci i ich rodziców......................................85Słuchowisko dla uczniów klasy I:Bajka o Małpce, która znalazła skarb................87Szkice zajęć wspomagających rozwój społeczny i moralny dzieciw wieku wczesnoszkolnym ....................................................................................89Moje ćwiczeniaProgram nauczania,klasa 1–3Wychowawca w pracy z dziećmi powinien być ogrodnikiem.Dobry ogrodnik nie będzie się starał zmienić lilii w różę.Ogrodnik zachwyca się każdą rośliną. Nie wyciąga on roślin po to, by rosły.Pozostawia to działaniom czasu, światła, słońca i wody, troszcząc się jedynieo zaspokojenie wszystkich potrzeb rosnącej rośliny.Lucie RyanWstępPierwszy etap edukacyjny – edukacja wczesnoszkolna – jest szczególnie ważnymokresem w życiu człowieka. Wtedy kształtują się pierwsze nawyki i postawy związanez uczeniem się i życiem szkolnym.Spróbujmy wyobrazić sobie małe dziecko, które właśnie za chwilę ma zostaćuczniem. Jest trochę przestraszone, bo przecież taka duża ta szkoła i wszystko wyglądainaczej niż w przedszkolu. I nauczyciel będzie inny, i w klasie znajdzie się tylko kilkukolegów z dawnej grupy przedszkolnej.Mały uczeń potrzebuje zainteresowania, często opieki i wprowadzenia w ten nowy,obcy świat. Rola nauczyciela polega między innymi na tym, żeby pomóc dziecku oswo-ić szkolną przestrzeń.Każde dziecko ma swoje wyobrażenie szkoły, ale nie wie dokładnie, co go w niejspotka. To oczywiście rodzi obawy. Nasz pierwszoklasista ma też swoje szkolne ma-rzenia – bardzo chce być dobrym uczniem. Chce, żeby nauczyciel i rodzice byli z niegodumni. A to nie zawsze jest takie proste.Nauczyciel zna możliwości i potrzeby swoich podopiecznych. Wie, że uczniowie sąróżni, nie można od nich wymagać, aby wszyscy w tym samym czasie przyswoili tesame treści i umiejętności. Potrafi tak zaplanować proces edukacyjny, aby dziecko z ra-dością i poczuciem „umiem”, „potrafię” codziennie chciało uczyć się więcej.Mając przewodnika w postaci serdecznego nauczyciela, mały uczeń z radością bę-dzie przychodził do szkoły. Pierwsze, dobre szkolne doświadczenia będą fundamentempod jego przyszłą edukację i całe życie. To duża odpowiedzialność, ale dobry nauczy-ciel wie o tym i – jak dobry ogrodnik – nie chce zmieniać lilii w róże. Mądry pedagogstwarza optymalne warunki do rozwoju. A potem z dumą i radością patrzy, jak jegouczniowie radzą sobie w życiu. Takiemu nauczycielowi uda się wychować ludzi, którymw życiu będzie dobrze.Założeniem programu edukacji wczesnoszkolnej jest stworzenie dzieciom pomostuedukacyjnego między przedszkolem a szkołą, który pozwoli im w bezpieczny, przyjaznysposób odnaleźć siebie w nowej roli – roli ucznia.Moje ćwiczeniaProgram nauczania,klasa 1–3ROZDZIAŁ I DZIECKO W MŁODSZYM WIEKU SZKOLNYM1.1. Ważne aspekty rozwoju psychoruchowego małych uczniówCzym jest rozwój dziecka i co na niego wpływa?1Rozwój – zdaniem M. Żebrowskiej2– polega na stopniowym kształtowaniu się różnych procesów i trwałych właściwościpsychicznych w toku działalności samego dziecka w określonych warunkach i dziękiwychowawczemu oddziaływaniu na dziecko osób dorosłych.Zgodnie z poglądami J. Piageta3rozwój poznawczy człowieka przebiega w sposóbnieodwracalny w stałej sekwencji stadiów. Jego istotą jest rekonstrukcja i reintegracjawcześniejszych sposobów myślenia i kształtowanie się nowych, bardziej adekwatnychi bardziej zrównoważonych struktur poznawczych. Rozwój to ciągły proces zmian, któ-ry przebiega w ściśle określonym porządku. Począwszy od urodzenia, przez dorastanie,schematy stale się rozwijają wtedy, kiedy dziecko działa w swoim otoczeniu – jak twier-dzi J. Piaget – dokonuje się wówczas proces asymilacji, akomodacji i równoważenia4.Skutkiem tych procesów są przemiany intelektualne. Nowe schematy, powstające nagruncie poprzednich, nie zastępują ich, lecz są do nich włączane, co powoduje zmianyjakościowe5. Tak więc każdy nowy krok jest oparty na poprzednich doświadczeniachi jest z nimi zintegrowany.Dziecięcy rozwój uwarunkowany jest wieloma czynnikami, które można podzielićna dwie podstawowe grupy. Do pierwszej należą uwarunkowania genetyczne, z który-mi dziecko przychodzi na świat. Do drugiej – czynniki zewnętrzne, które oddziałują naczłowieka. Należą do nich chociażby żywienie, zaspokajanie różnego rodzaju potrzebbiologicznych, sen. Do tej grupy należą wszystkie zewnętrzne oddziaływania, a procesuczenia odgrywa tu bardzo ważną rolę6. Uczenie się prowadzi do powstawania pew-1234Odpowiedź na postawione pytanie podaję za A. Mikler-Chwastek,Dziecięce preferencje jako wyznacz-nik wspomagania rozwoju,niepublikowana praca doktorska, APS, Warszawa 2006.Por. M. Żebrowska,Przedmiot i początki psychologii rozwojowej[w:]Psychologia rozwojowa dziecii młodzieży,red. M. Żebrowska, PWN, Warszawa 1982, s. 22.Szczegółowy opis stadiów rozwoju podaje J. Piaget,Narodziny inteligencji dziecka,PWN, Warszawa1966.Asymilacja nie powoduje zmian schematów, lecz wpływa na ich rozbudowę i staje się w ten sposóbczynnikiem rozwoju. Natomiast w trakcie akomodacji schematy ulegają zmianie tak, aby pasowały donowychbodźców. Oba te procesy muszą jednak podlegać równoważeniu, które pozwala na włączeniezewnętrznego doświadczenia do wewnętrznych schematów. Por. J. Piaget,ibidem,s. 185. Por. takżeB. J. Wadsworth,Teoria Piageta. Poznawczy i emocjonalny rozwój dziecka,WSiP, Warszawa 1998,s. 30–31.Schematami nazwał Piaget struktury poznawcze lub umysłowe, dzięki którym człowiek przystosowujesię intelektualnie do otoczenia i organizuje je. Schematy są psychicznymi strukturami lub procesami,które adaptują się i zmieniają wraz z rozwojem umysłowym. J. Piaget (1966),ibidem,s. 18.Por. E. Gruszczyk-Kolczyńska, E. Zielińska,Wspomaganie rozwoju umysłowego czterolatków i pięcio-latków,WSiP, Warszawa 2004, s. 19–20.565 [ Pobierz całość w formacie PDF ]