Przewodowe media transmisyjne - czII, Uczelnia I, Sieci komputerowe, Sieci komputerowe

[ Pobierz całość w formacie PDF ]
PRZEWODOWE MEDIA TRANSMISYJNE cz. II
Praca ze skr
ę
tk
ą
W zastosowaniach skr
ę
tki mo
ż
na napotka
ć
dwa typy ko
ń
cówek:
·
RJ-11 – sze
ś
ciopozycyjny ł
ą
cznik modularny (ł
ą
cze telefoniczne),
·
RJ-45 – o
ś
miopozycyjny ł
ą
cznik modularny (sie
ć
Ethernet).

ą
cze RJ-45.

ą
cze RJ-11
Wyró
ż
niamy 3 rodzaje poł
ą
cze
ń
ko
ń
cówek kabla UTP:
·
odwrotny – ko
ń
cówka 1 do 8, ko
ń
cówka 7 do 2, itd. – zastosowany w
kablu telefonicznym,
·
zgodny – ko
ń
cówka 1 do 1, ko
ń
cówka 2 do 2, itd. – np.: poł
ą
czenie
Ethernet pomi
ę
dzy koncentratorem i kart
ą
sieciow
ą
komputera,
·
krzy
ż
owy – (cross-over) odwraca tylko niektóre poł
ą
czenia, cz
ę
sto
spotykane przy poł
ą
czeniach pomi
ę
dzy koncentratorami lub przy ł
ą
czeniu
dwóch komputerów bez po
ś
rednictwa koncentratora.
Poł
ą
czenie zgodne stosuje si
ę
podczas ł
ą
czenia stacji roboczej z
koncentratorem lub ł
ą
czenia koncentratorów ze sob
ą
(ale to tylko w przypadku
gdy istnieje mo
ż
liwo
ść
dokonania zamiany kolejno
ś
ci przewodów wewn
ą
trz
urz
ą
dzenia i wykorzystania kabla zgodnego). Meto-da ta nazywana jest
wewn
ę
trznym krzy
ż
owaniem. Gniazdka (lub przeł
ą
czniki) realizuj
ą
ce takie
poł
ą
czenie oznaczane s
ą
symbolem X; dzi
ę
ki temu mo
ż
emy poł
ą
czy
ć
(skrosowa
ć
) ze sob
ą
koncentratory przy pomocy kabla zgodnego).
Poł
ą
czenie krzy
ż
owe stosuje si
ę
w przypadku ł
ą
czenia bezpo
ś
rednio ze
sob
ą
dwóch komputerów lub ł
ą
czenia ze sob
ą
koncentratorów (ale to w
przypadku gdy nie posiadaj
ą
one mo
ż
liwo
ś
ci zmiany poł
ą
czenia wewn
ą
trz czyli
posiadaj
ą
wył
ą
cznie porty komunikacyjne; oby-dwa u
ż
ywaj
ą
bowiem tej samej
pary przewodów do nadawania i oba oczekuj
ą
na sygnał na pozostałej parze, w
efekcie ka
ż
dy pakiet wysłany przez takie ł
ą
cze albo ulega kolizji, albo jego
1
PRZEWODOWE MEDIA TRANSMISYJNE cz. II
odbiór nie zostaje potwierdzony przez adresata). Problem ten rozwi
ą
zuje
poł
ą
czenie krzy
ż
owe (tzw. przeplot), zmieniaj
ą
ce przewody, którymi sygnał jest
przesyłany.
Przeznaczenie Nr
Kolor
Nr Przeznaczenie
Odbiór +
1 Biało/Pomara
ń
czowy 1
Transmisja +
Odbiór -
2
Pomara
ń
czowy
2
Transmisja -
Transmisja +
3
Biało/Zielony
3
Odbiór +
(nie u
ż
ywane) 4
Niebieski
4 (nie u
ż
ywane)
(nie u
ż
ywane) 5
Biało/Niebieski
5 (nie u
ż
ywane)
Transmisja -
6
Zielony
6
Odbiór -
(nie u
ż
ywane) 7
Biało/Br
ą
zowy
7 (nie u
ż
ywane)
(nie u
ż
ywane) 8
Br
ą
zowy
8 (nie u
ż
ywane)
Poł
ą
czenie zgodne UTP.
Przeznaczenie Nr
Kolor
Nr Przeznaczenie
Transmisja +
3
Biało/Zielony
1
Odbiór +
Transmisja -
6
Zielony
2
Odbiór -
Odbiór +
1 Biało/Pomara
ń
czowy 3
Transmisja +
(nie u
ż
ywane) 7
Biało/Br
ą
zowy
4 (nie u
ż
ywane)
(nie u
ż
ywane) 8
Br
ą
zowy
5 (nie u
ż
ywane)
Odbiór -
2
Pomara
ń
czowy
6
Transmisja -
(nie u
ż
ywane) 4
Niebieski
7 (nie u
ż
ywane)
(nie u
ż
ywane) 5
Biało/Niebieski
8 (nie u
ż
ywane)
Poł
ą
czenie krzy
ż
owe UTP.
Je
ż
eli poł
ą
czenie wykonywane jest kablem prostym to zaleca si
ę
stosowanie sekwencji 568A ze wzgl
ę
du na to,
ż
e elementy sieciowe typu
patchpanel lub gniazdo przył
ą
czeniowe maj
ą
naniesione kody barwne
przewodów tylko w standardzie 568A lub w obu tych standardach. Oczywi
ś
cie
dopuszczalne jest równie
ż
stosowanie alternatywnej sekwencji 568B.
S
ą
wi
ę
c tylko dwa rodzaje ko
ń
ców kabla, które odpowiadaj
ą
normom
EIA/TIA 568A oraz EIA/TIA 568B. W skr
ę
tce 5 kategorii s
ą
cztery pary
przewodów. Ka
ż
da para składa si
ę
z przewodu o danym kolorze, oraz przewodu
2
PRZEWODOWE MEDIA TRANSMISYJNE cz. II
białego oznaczonego kolorowym paskiem o kolorze tym samym, co skr
ę
cony z
nim przewód, przy czym przewód z paskiem jest przed przewodem w kolorze
jednolitym. Wyj
ą
tek stanowi para niebieska, która ma kolejno
ść
odwrotn
ą
.
Ś
wiatłowody
W
ś
wiatłowodach do transmisji informacji wykorzystywana jest wi
ą
zka
ś
wiatła, która jest odpowiednikiem pr
ą
du w innych kablach. Wi
ą
zka ta jest
modulowana zgodnie z tre
ś
ci
ą
przekazywanych informacji. Transmisja
ś
wiatłowodowa polega na przepuszczeniu przez szklane włókno wi
ą
zki
ś
wiatła
generowanej przez diod
ę
lub laser (emisja fotonów). Wi
ą
zka ta to zakodowana
informacja binarna, rozkodowywana nast
ę
pnie przez fotodekoder na ko
ń
cu
kabla.
Ś
wiatłowód w przeciwie
ń
stwie do kabli miedzianych, nie wytwarza pola
elektromagnetyczne-go. Główn
ą
wad
ą
tego medium jest łatwa mo
ż
liwo
ść
przerwania kabla, a jego ponowne zł
ą
cze-nie jest bardzo kosztowne.
Mo
ż
na wyró
ż
ni
ć
ś
wiatłowody do poł
ą
cze
ń
zewn
ę
trznych i wewn
ę
trznych
oraz wielomodowe i jednomodowe.
3
PRZEWODOWE MEDIA TRANSMISYJNE cz. II
Budowa
ś
wiatłowodu.
Jako ochron
ę
włókna podczas instalacji i przed zgubnym wpływem
ś
rodowiska u
ż
ywa si
ę
powłoki zwanej wzmocnienie. Wykonana ona jest z

ż
nych materiałów, poczynaj
ą
c od stali a ko
ń
cz
ą
c na Kevlarze (materiał
opracowany przez firm
ę
DuPont, wykonuje si
ę
z niego m.in. kamizelki
kuloodporne).
Osłona zewn
ę
trzna jest ostatni
ą
warstw
ą
ochronn
ą
kabla i słu
ż
y do
ochrony przed uszkodzeniami powstałymi w wyniku oddziaływania
niekorzystnych warunków
ś
rodowiska w jakim znajduje si
ę
ś
wiatłowód. Inny
rodzaj płaszcza zostanie u
ż
yty dla kabli przeznaczonych do układania wewn
ą
trz
budynków, inny na zewn
ą
trz, pod ziemi
ą
czy napowietrznych.
Kabel zewn
ę
trzny z włóknami w lu
ź
nych tubach, jest odporny na
oddziaływanie warunków zewn
ę
trznych. Wypełnione
ż
elem lu
ź
ne tuby
zawieraj
ą
jedno lub kilka włókien i oplataj
ą
centralny dielektryczny element
wzmacniaj
ą
cy. Rdze
ń
kabla otoczony jest specjalnym oplotem oraz odporn
ą
na
wilgo
ć
i promienie słoneczne polietylenow
ą
koszulk
ą
zewn
ę
trzn
ą
.
Kable wewn
ę
trzne przeznaczone s
ą
do układania wewn
ą
trz budynku.
Posiadaj
ą
one cie
ń
sz
ą
warstw
ę
ochronn
ą
i nie s
ą
tak odporne jak kable
zewn
ę
trzne.
Do wad zaliczy
ć
nale
ż
y zło
ż
ono
ść
instalacji – wymagane jest stosowanie
kosztownych, specjalistycznych narz
ę
dzi – oraz bardzo wysok
ą
cen
ę
nie tyle
samego kabla co urz
ą
dze
ń
do-st
ę
powych i monta
ż
owych. Doł
ą
czenie nowego
urz
ą
dzenia wymaga wy
ż
szych kwalifikacji.
Ten typ medium transmisyjnego stosuje si
ę
w du
ż
ych sieciach lokalnych i
4
PRZEWODOWE MEDIA TRANSMISYJNE cz. II
metropolitarnych, wymagaj
ą
cych długich odcinków poł
ą
czeniowych, w
ś
rodowiskach o
ś
rednim i du
ż
ym poziomie zakłóce
ń
elektromagnetycznych oraz
w poł
ą
czeniach wymagaj
ą
cych wysokiej nie-zawodno
ś
ci, np. serwerów do sieci.
Ś
wiatłowody wielomodowe
Ś
wiatłowody wielomodowe przesyłaj
ą
wiele modów (fal) o ró
ż
nej
długo
ś
ci, co powoduje rozmycie impulsu wyj
ś
ciowego i ogranicza szybko
ść
lub
odległo
ść
transmisji.
Ź
ródłem
ś
wiatła jest tu dioda LED. Diody LED s
ą
ź
ródłem
ś
wiatła niespecjalnie skoncentrowanego. W zwi
ą
zku z tym wymagaj
ą
do
ść
szerokiej
ś
cie
ż
ki transmisji. Maj
ą
one te
ż
dosy
ć
nisk
ą
(jak dla
ś
wiatła)
cz
ę
stotliwo
ść
, wi
ę
c szeroko
ść
ich pasma przesyłania równie
ż
nie jest
najwi
ę
ksza. Kluczow
ą
wła
ś
ciwo
ś
ci
ą
diod
ś
wietlnych jest ich niezdolno
ść
do
wysyłania skoncentrowanej wi
ą
zki
ś
wiatła. Wysyłane
ś
wiatła ulega zatem
rozpraszaniu. Stopie
ń
rozpraszania nakłada praktyczne ograniczenia na długo
ść
okablowania
ś
wiatłowodowego sterowanego za pomoc
ą
diody
ś
wietlnej.
Rozpraszanie wi
ą
zki
ś
wietlnej powoduje,
ż
e niektóre z jej promieni
odbijaj
ą
si
ę
od szklanej
ś
cianki no
ś
nika. K
ą
t odbicia jest niewielki, w zwi
ą
zku z
czym
ś
wiatło nie ucieka do warstwy ochronnej, lecz odbijane jest pod k
ą
tem
padania. Odbity promie
ń
porusza si
ę
pod tym samym k
ą
tem w kierunku
ś
rodka
przewodnika, napotykaj
ą
c po drodze promienie centralnej cz
ęś
ci wi
ą
zki
ś
wiatła,
od których znów si
ę
odbija. Odbijana cz
ęść
promienia niesie ten sam sygnał,
który niesiony jest przez jego centraln
ą
cz
ęść
, tyle
ż
e – ze wzgl
ę
du na cz
ę
ste
odbicia – promienie odbijane pokona
ć
musz
ą
drog
ę
dłu
ż
sz
ą
ni
ż
promienie
centralnej cz
ęś
ci wi
ą
zki. A
ż
e pr
ę
dko
ść
ś
wiatła jest stała i wynosi 300 000 km/s
w pró
ż
ni (200 000 km/s w szkle), to promie-nie centralnej cz
ęś
ci wi
ą
zki
docieraj
ą
do celu szybciej ni
ż
promienie, które uległy wielokrotnemu odbiciu,
czyli mody (st
ą
d nazwa).
Wa
ż
niejsz
ą
nawet implikacj
ą
rozpraszania wielomodowego jest fakt
zderzania si
ę
po-szczególnych fotonów ze sob
ą
. Ci
ą
głe odbijanie si
ę
promieni
niesie ze sob
ą
mo
ż
liwo
ść
prze-kroczenia w ko
ń
cu centralnej osi przewodnika i
wej
ś
cie w konflikt z innymi sygnałami trans-misji. Oznacza to,
ż
e przesyłanie
wielomodowe jest podatne na tłumienie.
Wielomodowo
ść
transmisji mo
ż
e by
ć
te
ż
spowodowana przez
nieodpowiedni
ą
terminacj
ę
kabla
ś
wiatłowodu i/lub w wyniku
nieodpowiedniego umocowania zł
ą
czy w gniazdach interfejsów sprz
ę
towych.
Impuls optyczny wprowadzany do
ś
wiatłowodu rozkłada si
ę
tutaj na
szereg modów o sko
ń
czonej liczbie, a ka
ż
dy z modów przenosi cz
ęść
mocy
impulsu.
Ś
wiatłowody wielomodowe, ze wzgl
ę
du na budow
ę
rdzenia, dzieli si
ę
dodatkowo na dwa rodzaje. Włókna o stałej warto
ś
ci współczynnika załamania
5
[ Pobierz całość w formacie PDF ]