Przygoda z usmiechem WP 5 6 latki cz 3 scenariusz tydz 28, Przygoda z uśmiechem

[ Pobierz całość w formacie PDF ]
//-->Przygoda z uśmiechem|Przewodnik metodyczny|Część 1Wychowanie przedszkolnetydzień 28.zwierzętA nA wiejskim Podwórkudzień 1.izwierzęta z wiejskiego podwórkaiiiiiPropozycja zapisu w dzienniku zajęć:1. Zabawy dowolne w kącikach tematycznych – wdrażanie do używania zwrotów grzecznościowych.2. „Na wiejskim podwórku” – praca zCzy-tam, czy-tampołączona ze słuchaniem piosenkiŚniadanko baranka.Budowanie wypowiedzi poprawnej pod względem gramatycznym, fleksyjnym i składniowym. Rozumienieokreśleń:na górze, na dole, z prawe, z lewej strony.Zapoznanie ze słowami i melodią piosenki.3.Ćwiczenia poranne – zestaw nr 14.4.Zwierzęta wiejskie– słuchanie utworu A. Bator połączone z wykonaniem makiety „Wiejskie podwórko”.Wzbogacanie słownika o nazwy zwierząt wiejskich oraz określeń:ptaki, ssaki.Grupowanie zwierząt wiejskichna ptaki i ssaki. Odzwierciedlanie w formie plastycznej własnych wiadomości i spostrzeżeń. Wdrażanie dozgodnego działania w zespole.5. „Na wiejski podwórku” – zabawa orientacyjno-porządkowa.6.Mój przyjaciel– słuchanie wiersza M. Głogowskiego połączone z wykonaniem ćwiczenia „Kot” wk3., 29.Uważne słuchanie utworu. Rozumienie zakazu zbliżania się do nieznanych zwierząt. Globalne czytanie wy-razukot.Poznanie obrazu graficznego głoskik– literyk, k.Doskonalenie spostrzegawczości wzrokoweji umiejętności porównywania.7. „Kotek” – rysowanie kolorową kredą w ogrodzie. Odzwierciedlanie w formie plastycznej postaci kota.Umiejętne posługiwanie się kredą.8. „Lisy w kurniku” – zabawa orientacyjno-porządkowa.9. „Zwierzęta wiejskie i leśne” – zabawa dydaktyczna połączona z wykonaniem ćwiczenia „Zwierzęta wiejskiei leśne” wk3., 30.Grupowanie zwierząt na wiejskie i leśne. Analiza głoskowa wyrazów. Doskonalenie spraw-ności graficzno-manualnych. Rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej.10. „Na wiejskim podwórku” – rymowanki. Wdrażanie do uważnego słuchania. Doskonalenie słuchu fonema-tycznego.ŚRODKI DYDAKTYCZNE:Czy-tam, czy-tam,CD;obrazki: krowa, kogut, indyk, gęś, kaczor, koń, baran, pies,świnia; pudełka po zapałkach, kartonowe pudełka, tektura falista, plastelina, kredki, flamastry, nożyczki, klej;szarfy w 4 kolorach;K3., 29; K3., 30,kolorowa kreda; obrazki: kot domowy, koń, królik, indyk, kaczka, świnia,dzik, sarna, wiewiórka, kowalik; kredki ołówkowerodzaj zajęć:yyZwierzęta wiejskie –słuchanie utworu Agnieszki Bator połączone z wykonaniem makiety „Wiejskie podwórko”.yyMój przyjaciel– słuchanie wiersza Marka Głogowskiego połączone z wykonaniem ćwiczenia „Kot” w K3.,29.Przebieg dnia:iyyZabawy dowolne w kącikach tematycznych – wdrażanie do używania zwrotów grzecznościowych.yy„Na wiejskim podwórku” – praca z obrazkiemzCzy-tam, czy-tam.Opowiadanie, co dzieje się na obrazku.Nazywanie zwierząt i omawianie ich wyglądu, sposobu odżywiania. Nazywanie pomieszczeń, w których prze-bywają: kurnik, obora, stajnia, buda, chlew, owczarnia. Określanie, co znajduje się na górze, na dole, z prawe,z lewej strony obrazka. Wskazywanie rzeczy, które w swej nazwie mają określoną głoskę.yyŚniadanko baranka– słuchanie piosenki.Śniadanko barankasł. Agnieszka Galicamuz. Tadeusz PabisiakKrólik chrupie marchew,myszka zjada serek.Kotek pije mleko,Czy-tam, czy-tamCdAutorkA:Bożena Godzimirska, Joanna Wasilewska1©Copyright by Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne sp. z o.o., Warszawa 2014Przygoda z uśmiechem|Przewodnik metodyczny|Część 1Wychowanie przedszkolnekości je Azotek.Teraz spytam:Czy ktoś wie, co baranek je?Baś, baś baranku,chodź na śniadanko,mam tu dla ciebietrawę i sianko.Baś, baś baranku,pachnące sianko.Nie mów: mee, nie mów: beetylko jedz!Misie lubią miodek,kurka ziarna dziobie.Dzieci kaszkę z mlekiemzajadają sobieTeraz spytam:Czy ktoś wie, co baranek je?Baś, baś baranku,chodź na śniadanko,mam tu dla ciebietrawę i sianko.Baś, baś baranku,pachnące sianko.Nie mów: mee, nie mów: beetylko jedz!Rozmowa na temat piosenki:Co jedzą zwierzęta?Ponowne słuchanie piosenki połączone z próbą wspólnegośpiewania refrenu.yyĆwiczenia poranne – zestaw nr 14.iiyyZwierzęta wiejskie –słuchanie utworu Agnieszki Bator.Zwierzęta wiejskieAgnieszka BatorStoi krowa na pastwisku,szuka świeżych, smacznych listków.Skubnie, z pszczołą się przywita,wkrótce naje się do syta.Gdy usłyszysz jego pianie,wiedz, że czas juz na wstawanie.Rankiem kogut ciut się nudzi,zatem z nudów budzi ludzi.Gdy się indyk rozindyczy,nikt indyka nie przekrzyczy.Nie poradzą tutaj słowa,gdy się indyk zdenerwował.W dni powszednie i niedziele,gęś uwielbia brać kąpiele.I tak mówić między nami,gęś tkwi w wodzie godzinami.Niebem wolno płynie chmura,gęś w kałuży moczy pióra.– Droga gąsko – kaczor kwacze.– Kąpać chcą się dzieci kacze.Koń rozmowę wiedzie z kretem,obrazki: krowa,kogut, indyk, gęś,kaczor, koń, baran,pies, świniaAutorkA:Bożena Godzimirska, Joanna Wasilewska2©Copyright by Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne sp. z o.o., Warszawa 2014Przygoda z uśmiechem|Przewodnik metodyczny|Część 1Wychowanie przedszkolnektoz nich jaką ma zaletę.– Ja przeskoczyć płoty mogę!– A ja w mroku znajdę drogę!Baran ma kręcone rogiina drogę dobre nogi.Piesek kopyt mu zazdrości,gdy przez rzekę idzie w gości.Po kolacji przy sobocieświnia się zanurza w błocie.Ale niech jej nikt nie wini– takie są zwyczaje świni.Rozmowa kierowana pytaniami N.:O jakich zwierzętach mówi wiersz?; Co robiły: krowa, kogut, indyk, gęś,kaczor, koń, baran, pies, świnia?; Gdzie możemy spotkać te zwierzęta?Grupowanie obrazków zwierząt na ptakii ssaki. Wyjaśnienie, że ssaki to zwierzęta, które piją mleko swojej mamy. Określanie, cech charakterystycz-nych ptaków, np. mają ciało pokryte piórami, wykluwają się z jajek, mają dzioby, skrzydła.yy„Wiejskie podwórko” – wykonanie makiety. Tworzenie domów zwierząt z pudełek po zapałkach, kartono-wych pudełek; lepienie zwierząt, rysowanie i wycinanie stawu dla kaczek itp. Zachęcanie dzieci do uzupełnia-nia makiety elementami według własnych pomysłów. Wykorzystanie makiety w zabawie.yy„Na wiejski podwórku” – zabawa orientacyjno-porządkowa. N. rysuje kredą cztery koła w kolorze szarf. Czer-wone koło to stajnia, zielone to kurnik, niebieskie to obora, a żółte to chlewik. Dzieci zakładają szarfy i bie-gają swobodnie w różnych kierunkach. Zatrzymują się i na hasło:Zwierzęta do chlewika!dzieci z żółtymiszarfami wchodzą do żółtego koła. N. wywołuje po kolei zwierzęta do ich domów. Następnie znowu wszyscybiegają i na hasło:Zwierzęta do swoich domów!wszystkie zwierzęta jednocześnie odnajdują swoje domy.yyMój przyjaciel– słuchanie wiersza Marka Głogowskiego.Mój przyjacielMarek GłogowskiGdy wołam „kici, kici”,Zjawia się jak spod ziemi,mruży zielone oczyigrzbiet wygina w pałąk...Odpędza wszystkie smutki,wie, jak mnie rozweselić,już na kolana wskoczyłigłośno mruczeć zaczął.Błyszczy puszyste futro,mięciutkie jak aksamitisnuje się mruczankajak najpiękniejsza baśń...Gdy w mą poduszkę jutrozaskrobie pazurkami,pomyślę, że bez k o taokropny byłby świat!Rozmowa kierowana pytaniami N.:Jak zachowuje się kot – przyjaciel?Wyjaśnienie, dlaczego nie wolno zbliżaćsię do nieznanych zwierząt.yy„Kot” – wykonanie ćwiczenia w K3.,29.Wyjaśnienie, że zwierzę na zdjęciu to kot syjamski. Kot tej rasy jestbardzo przywiązany do właściciela i towarzyszy mu w czynnościach domowych, domaga się pieszczot i zabawy.Wprowadzenie do globalnego czytania wyrazukot.Określanie, jaką głoskę słychać na początku wyrazukot.Poznanie graficznego obrazu głoskik– literyk, K. Uzupełnianienalepkami brakujących fragmentów obraz-ka. Liczenie nalepionych prostokątów i określanie ich liczby liczebnikiem. Określanie wyglądu kota i wskazy-wanie, czym różni się od kota znajdującego się na górze kartki.Zadanie dodatkowe: Wypychanie liter:k, KzWJ.Kolorowanie ich według własnego pomysłu. Litery prze-strzenne można wykorzystać podczas różnych zabaw dydaktycznych.pudełka po zapałkach,kartonowe pudełka, tekturafalista, plastelina, kredki,flamastry, nożyczki, klejszarfy w czterechkolorachk3., 29,kredkiołówkowe,wjAutorkA:Bożena Godzimirska, Joanna Wasilewska3©Copyright by Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne sp. z o.o., Warszawa 2014Przygoda z uśmiechem|Przewodnik metodyczny|Część 1Wychowanie przedszkolneiiiyy„Kotek” – rysowanie kolorową kredą w ogrodzie. N. w czasie rysowania kota opowiada co robi:Rysuję małekółeczko, to będzie głowa kota. Teraz narysuję owal – kot ma tułów. Jedno ucho, drugie ucho. Trzy wąsy z prawetrony głowy i trzy z lewej. Cztery łapki i długi ogon.Następnie dzieci pod dyktando N. rysują kota i kolorują.yy„Lisy w kurniku” – zabawa orientacyjno-porządkowa. N. wyznacza miejsce zabawy i wybiera dziecko, którebędzie kurką. Kurka siedzi w kurniku, reszta dzieci to lisy ustawione w gromadce 3, 4 m przed kurką. Kiedykurkaśpi (opuszcza głowę i zamyka oczy), liski skradają się cichutko w jej kierunku. Kiedy kurka usłyszy jakiśszmer i otwiera oczy, wszystkie liski muszą stanąć nieruchomo. Kto się poruszy, musi cofnąć się na miejscestartu. Lisek, który pierwszy złapie kurkę zamienia się z nią miejscami i zabawa zaczyna się na nowo.yy„Zwierzęta wiejskie i leśne” – zabawa dydaktyczna. Nazywanie zwierząt na obrazkach – wskazywanie tych,które w swej nazwie mają na początku głoskęk.Wypowiadanie głoskami nazw zwierząt, np.k-o-t, k-o-ń, s-a--r-n-a, i-n-d-y-k.Podział zwierząt na wiejskie i leśne.yy„Zwierzęta wiejskie i leśne” – wykonanie ćwiczenia w K3.,30.Nazywanie zwierząt na obrazkach, wypowia-danie ich nazw głoskami. Określanie, które z nich nie jest wiejskie. Kończenie rysowania i kolorowanie zwie-rząt. Dobieranie do liczby głosek w wyrazach takiej samej liczby okienek i łączenie ich linią z rysunkiem.Łączenie ze sobą literk, Kwedług wzoru.yy„Na wiejskim podwórku” – rymowanki. Kończenie zdań, np.Wlazł kotek na... (płotek)Przyszła koza do... (woza)Polną dróżką gąski trzy, gęsiego sobie... (szły)Kaczki po podwórku dreptały i wesoło... (kwakały)Kogut stoi na kurniku, głośno pieje... (ku-ku-ryku)Piesek pełną miskę miał, szczekał sobie.... (hau, hau, hau)Prosiak trącił ryjkiem drzwi, świnka na to... (kwi, kwi, kwi)kolorowa kredaobrazki: kot domowy,koń, królik, indyk, kaczka,świnia, dzik, sarna,wiewiórka, kowalikk3., 30,kredkiołówkowedzień 2.iCo nam dają zwierzęta?iiiiiPropozycja zapisu w dzienniku zajęć:1. Zabawy dowolne w kącikach tematycznych – wdrażanie do używania zwrotów grzecznościowych.2. „Co nam dają zwierzęta?” – zabawa dydaktyczna. Rozumienie korzyści jakie ma człowiek z hodowli zwierząt.Posługiwanie się nazwami zwierząt i produktów zwierzęcych.3.Ćwiczenia poranne – zestaw nr 14.4. „Mierzenie objętości mleka” – zabawy matematyczne połączone z wykonaniem ćwiczenia „Mierzenie objęto-ści mleka” wk3., 31.Kształtowanie pojęcie mierzenia objętości, stałości objętości, pojęcielitr.Porównywanieobjętości:więcej, mniej, tyle samo.5.Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr 14.Ćwiczenie zręczności i zwinności. Wyrabianie nawyku prawidłowejpostawy.6. Zabawy dowolne w ogrodzie przedszkolnym – przestrzeganie zasad dotyczących bezpieczeństwa.7. „Wilk i owieczki” – zabawa z elementem pościgu w ogrodzie przedszkolnym.8. „Czarna krowa” – zabawa orientacyjno-porządkowa.9. „Skąd się bierze mleko?” – historyjka obrazkowa połączona z wykonaniem zadania „Życie na wsi” zwŚ 21.Budowanie wypowiedzi poprawnej pod względem gramatycznym, fleksyjnym i składniowym. Poznanie cykluprodukcyjnego mleka. Rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego.10. „Gąski” – zabawa ze śpiewem. Ilustrowanie ruchem treści utworu. Czerpanie radości ze wspólnej zabawy.ŚRODKI DYDAKTYCZNE:obrazki: krowa, kaczka, kura, owca, mleko krowie, mleko kozie, ser biały, ser topiony,jajka, poduszka z pierza, wełniany sweter, wełniane rękawiczki, oscypek; mleko w litrowych, przeźroczystychbutelkach i produkty z mleka (śmietana, masło, maślanka, sery, serwatka, kefir, jogurt, kwaśne mleko) do de-monstracji i degustacji, szklaneczki (po jednej dla każdego dziecka), lejek, pisak do zaznaczania poziomu mleka/wody, woda;K3., 31,ołówek; historyjka obrazkowa „Skąd się bierze mleko?”;WŚ 21,nożyczki, klej;CDAutorkA:Bożena Godzimirska, Joanna Wasilewska, Barbara Nawolska4©Copyright by Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne sp. z o.o., Warszawa 2014Przygoda z uśmiechem|Przewodnik metodyczny|Część 1Wychowanie przedszkolnerodzaj zajęć:yy„Mierzenie objętości mleka” – zabawy matematyczne połączone z wykonaniem ćwiczenia „Mierzenie obję-tości mleka” w K3.,31.yyĆwiczenia gimnastyczne – zestaw nr 14.Przebieg dnia:iyyZabawy dowolne w kącikach tematycznych – wdrażanie do używania zwrotów grzecznościowych.yy„Co nam dają zwierzęta?” – zabawa dydaktyczna. Nazywanie zwierząt na obrazkach: krowa, kaczka, kura,owca, koza i rzeczy: mleko, ser, jajka, pióra, wełna, oscypek. Dobieranie do zwierząt rzeczy, które ma dziękinim człowiek.yyĆwiczenia poranne – zestaw nr 14.yy„Mierzenie objętości mleka” – zabawy matematyczne. Rozmowa o mleku i o tym co z niego można zrobić:Dzisiaj już o tym mówiliśmy, a teraz powtórzmy: Co takiego mamy dzięki krowie?; Czy lubicie pić mleko?; W ja-kich innych napojach znajduje się mleko?; Jakie przetwory mamy z mleka?Warto mieć prawdziwe produkty dodemonstracji – w oryginalnych sklepowych opakowaniach – i pokazywać je dzieciom, albo ustawić je na stolei polecić dzieciom, by same wskazywały produkty, o których mowa. Warto też zorganizować ich degustację.N. mówi:Teraz napijemy się mleka. Każdy dostanie szklaneczkę mleka. Tu są litrowe butelki z mlekiem. W każdejbutelce jest litr mleka. Litr mleka to tyle, ile jest w butelce. Czy butelki są takie same? Czy w każdej jest tyle samomleka? Najpierw wlejemy do szklaneczek mleko z jednej butelki. Zobaczymy, dla ilu dzieci wystarczy mleka z tejjednej butelki.N. rozlewa mleko do szklaneczek. Ponieważ dostępne są szklaneczki o różnej pojemności, więcN. powinien to wcześniej przetestować np. nalewając do szklaneczek wodę, by wiedzieć jaki powinien byćpoziom w każdej szklance, by z jednej butelki nalać mleko np. do 5 szklaneczek, po tyle samo mleka do każdej.N. najpierw wlewa mleko do jednej szklaneczki, odstawia butelkę i poleca dzieciom, by spojrzały dokąd sięgamleko w tej butelce i porównały z poziomem mleka w pełnej butelce. Dzieci stwierdzają, że tu jest mniej niżw pełnej, że poziom mleka jest niższy niż w pełnej. Można na butelce zaznaczyć pisakiem ten poziom i stwier-dzić:Jest teraz mniej niż litr.Potem N. nalewa mleko do drugiej szklaneczki, i tak jak poprzednio prosi o ob-serwację poziomu mleka w tej butelce, zaznacza go pisakiem itd. Gdy rozleje całe mleko z butelki to pyta:W ilu szklaneczkach jest mleko?Dzieci liczą.Dla ilu dzieci wystarczy tego mleka, gdy każde dostanie jedną porcję?W butelce był litr mleka. Ile mleka jest w szklaneczkach?Dzieci mogą nie umieć odpowiedzieć na to pytanie.Ważne, by N. powiedział, że przelał z butelki do szklaneczek litr mleka i w szklaneczkach jest litr mleka. Ilelitrów mleka trzeba rozlać, by każde dziecko dostało taką porcje mleka?To jest bardzo poważne zadanie mate-matyczne. Tu dzieci mogą podawać różne propozycje np. kazać rozlewać mleko, a na koniec policzyć butelki,z których rozlano mleko. To świetny pomysł, ale warto zachęcić dzieci do poszukania odpowiedzi w innysposób. N. grupuje dzieci po tyle osób, ile szklaneczek mleka można uzyskać z jednego litra. Jeśli dzieci jestnp. 20, a z jednej butelki wychodzi 5 porcji mleka, to N. grupuje dzieci po 5 i wspólnie z dziećmi dochodzi downiosku, że dla każdej takiej „piątki” potrzebna jest jedna butelka mleka. Ustawia butelki mleka obok grupekdzieci i wszyscy zliczają, ile butelek rozdano. Gdy dzieci wypiją mleko, puste szklaneczki i puste butelki sąpodstawą do kolejnego zadania.–Wypiliśmy mleko. Teraz do pustych butelek wlejemy wodę. Będziemy wlewać wodę szklaneczkami. Ile trzebaszklaneczek wody, by butelkę napełnić wodą?Jeśli dzieci nie widzą związku liczby szklaneczek mleka z liczbąszklaneczek wody, to N. wlewa wodę do butelki po jednej szklaneczce. Dzieci liczą szklaneczki wody i ob-serwują poziom wody w butelce, jednocześnie zaznaczając go pisakiem. Gdy N. napełni butelkę wodą,mówi:Tu jest litr wody. Ile szklaneczek wody wlaliśmy do butelki?Tak samo postępuje przy kolejnej butelce:Ile trzeba szklaneczek wody, by drugą butelkę napełnić wodą?itd. Chodzi o to, by dzieci zauważyły, że skorobutelki są jednakowe, to w każdej jest tyle samo szklanek mleka/wody. Ostatecznie:W każdej jest litr wody.Napełnione wodą butelki N. wykorzystuje do następnego zadania.– N. stawia napełnione wodą butelki. Upewnia się, czy dzieci są przekonane, że w każdej butelce jest tylesamo wody. W razie wątpliwości dolewa lub odlewa nieco wody, tak, by w każdej butelce było jej tyle samo.Dzieli dzieci na tyle grup, ile jest butelek. Każda grupa dostaje jedną, dobrze zakręconą butelkę z wodą.obrazki: krowa, kaczka, kura,owca, mleko krowie, mlekokozie, ser biały, ser topiony,jajka, poduszka z pierza,wełniany sweter, wełnianerękawiczki, oscypekmleko w litrowych,przeźroczystychbutelkach i produktyz mleka (śmietana,masło, maślanka, sery,serwatka, kefir, jogurt,kwaśne mleko) dodemonstracjii degustacji,szklaneczki (po jednejdla każdego dziecka),lejek, pisak dozaznaczania poziomumleka/wody, wodaiiAutorkA:Bożena Godzimirska, Joanna Wasilewska, Barbara Nawolska5©Copyright by Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne sp. z o.o., Warszawa 2014 [ Pobierz całość w formacie PDF ]