Przysłowia polskie, PDF

[ Pobierz całość w formacie PDF ]
Apetyt rośnie w miarę jedzenia. Zob.: miara, rosnąć.
Baba swoje, chłop (czart) swoje. Zob.: baba.
Baba z wozu, koniom lżej. Zob.: baba, koń, lżej, wóz.
Baj, baju będziesz w raju. Zob.: raj.
Bez ciekawości nie ma mądrości. Zob.: ciekawość.
Bez pracy nie ma kołaczy. Zob.: bez, kołacz, nie ma, praca.
Biada temu domowi, gdzie krowa dobodzie wołowi. Zob.: wół.
Bieda z dziećmi, bieda i bez dzieci. Zob.: dziecko.
Biednemu zawsze wiatr (wieje) w oczy. Zob.: wiatr, biedny, oko
Bliższa ciału koszula niż sukmana. Zob.: niż, bliski, ciało, koszula, sukmana.
Bodajbyś cudze dzieci uczył! Zob.: dziecko.
Bogatemu (to i) diabeł dziecko kołysze. Zob.: kołysać.
Boi się, jak diabeł święconej wody. Zob.: diabeł.
Być w Rzymie i nie widzieć papieża. Zob.: papież.
Cel uświęca środki. Zob.: cel, środek, uświęcić.
Chcieć to móc. Zob.: chcieć, móc.
Chciwego nie nasycisz. Zob.: chciwy.
Chciwemu nigdy dosyć. Zob.: chciwy.
Chłodno, głodno i do domu daleko. Zob.: chłodno, daleko, głodno.
Chłop jak żaba lepszy niż baba. Zob.: baba.
Chłop mowny a kot łowny z głodu nie zemrą. Zob.: mowny.
Chłop strzela, Pan Bóg kule nosi. Zob.: chłop.
Chłop swoje, czart swoje. Zob.: chłop.
Choć goło, ale wesoło. Zob.: goło.
Choć ubogo, ale chędogo. Zob.: choć, ubogo, chędogo.
Chorego pytają, zdrowemu dają. Zob.: chory.
Chory na śmierć, a zjadłby ze ćwierć. Zob.: chory.
Cicha woda brzegi rwie. Zob.: brzeg, cichy, rwać, woda.
Ciekawość (to) pierwszy stopień do piekła. Zob.: ciekawość, piekło, pierwszy, stopień.
Cierp ciało, kiedy ci się chciało. Zob.: ciało.
Cierpliwością i pracą ludzie się bogacą. Zob.: praca.
Cieszy się, zadowolony jak nagi w pokrzywach. Zob.: nagi.
Co było, a nie jest, nie pisze się w rejestr. Zob.: być, co, pisać, rejestr.
Co dwie głowy, to nie jedna. Zob.: to, co.
Co dwóch to nie jeden. Zob.: dwa.
Co głowa, to rozum. Zob.: to, co, głowa, rozum.
Co godzina, to nowina. Zob.: to, co, godzina, nowina.
Co kraj, to obyczaj. Zob.: to, co, kraj, obyczaj.
Co ma piernik do wiatraka. Zob.: co, mieć.
Co ma wisieć, nie utonie. Zob.: co, wisieć, utonąć.
Co mnie dziś, tobie jutro. Zob.: dziś.
Co na drodze (placu), to nieprzyjaciel. Zob.: nieprzyjaciel.
Co nagle, to po diable. Zob.: diabeł, to, co, nagle.
Co pan każe, sługa musi. Zob.: musieć.
Co po tytule, gdy pusto w szkatule. Zob.: szkatuła, tytuł.
Co rok, to prorok. Zob.: to, co, prorok.
Co się odwlecze, to nie uciecze. Zob.: to, co, odwlec.
Co się stało, nie odstanie. Zob.: co.
Co w sercu, to i w gębie. Zob.: gęba, co.
Co w sercu, to na języku. Zob.: to, serce.
Co wolno wojewodzie, to nie tobie, smrodzie. Zob.: wolno.
Co z oczu, to z serca (a. z myśli). Zob.: co, to, oko.
Co za dużo — to niezdrowo. Zob.: za.
Co zanadto, to niezdrowo. Zob.: to, co, zanadto.
Cudze chwalicie, swego nie znacie, sami nie wiecie, co posiadacie. Zob.: cudzy.
Cudze zawsze lepsze. Zob.: cudzy.
Czapką, chlebem i solą ludzie ludzi niewolą. Zob.: chleb.
Czapką, papką i solą ludzie ludzi niewolą. Zob.: czapka, sól.
Czas najlepszy lekarz. Zob.: lekarz.
Czas płaci, czas traci. Zob.: tracić, płacić.
Czas to pieniądz. Zob.: czas, pieniądz.
Czasem dłużej drzewa skrzypiącego niżeli zdrowego. Zob.: skrzypieć.
Czego dobrocią nie zrobisz, tego złością nie wskórasz. Zob.: dobroć.
Czego głuchy nie dosłyszy, to zmyśli. Zob.: głuchy.
Czego oko nie widzi, tego sercu nie żal. Zob.: oko.
Czeka jak kania dżdżu. Zob.: czekać.
Czekaj tatka latka, aż kobyłkę wilki (wilcy) zjedzą. Zob.: tatka, latko, zjeść.
Czekaj tatka latka. Zob.: czekać.
Człowiek człowiekowi wilkiem. Zob.: człowiek, wilk.
Człowiek do śmierci rozumu się uczy. Zob.: rozum.
Człowiek raz się rodzi i raz umiera. Zob.: człowiek.
Człowiek strzela, a Bóg (Pan Bóg) kule nosi. Zob.: nosić, strzelać, człowiek, bóg.
Czuć się jak groch przy drodze. Zob.: droga.
Czym chata bogata, tym rada. Zob.: rad, bogaty, chata, co, ten.
Czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci. Zob.: nasiąknąć, trącić, młody, skorupka, starość.
Daj kurze grzędę — powie: wyżej siędę. Zob.: siadać.
Daj kurze grzędę, a ona: wyżej siędę. Zob.: kura, grzęda.
Daj mu palec, a on całą rękę chwyta. Zob.: palec
Darowanemu koniowi nie zagląda się w zęby. Zob.: koń.
Darowanemu koniowi w zęby nie zaglądają (nie zaglądaj). Zob.: zajrzeć.
Darowanemu koniowi w zęby się nie patrzy . Zob.: darować, ząb.
Deszcz ranny i płacz panny — oba krótkotrwałe. Zob.: krótkotrwały.
Dla chcącego (nie ma) nic trudnego. Zob.: chcący, dla, trudny.
Dla kompanii (dla towarzystwa) dał się Cygan powiesić. Zob.: cygan, dać, powiesić, kompania.
Dla towarzystwa dał się Cygan powiesić. Zob.: towarzystwo.
Dlatego dzwon głośny, że wewnątrz próżny. Zob.: dzwon.
Długie włosy, krótki rozum. Zob.: krótki, włos.
Dłużej klasztora niż przeora. Zob.: klasztor, przeor.
Do czasu dzban wodę nosi. Zob.: czas, dzban.
Do trzech razy sztuka. Zob.: raz.
Dobra psu i mucha. Zob.: dobry, mucha, pies.
Dobra żona — męża korona. Zob.: korona.
Dobrać się jak w korcu maku. Zob.: dobrać.
Dobrego i karczma nie zepsuje, złego i kościół nie naprawi. Zob.: dobry, kościół, zły.
Dobremu wszędzie dobrze. Zob.: dobry, dobrze.
Dobry zwyczaj, nie pożyczaj. Zob.: pożyczyć.
Dobry żart tynfa wart. Zob.: dobry, tynf, wart, żart.
Dobrymi chęciami piekło wybrukowane. Zob.: chęć, wybrukować, dobry, piekło.
Domowego złodzieja nie ustrzeżesz się. Zob.: domowy.
Drą się jak pies z kotem. Zob.: drzeć.
Drzyj łyka, kiedy się drą. Zob.: łyko.
Durniów nie sieją, sami się rodzą. Zob.: dureń.
Dwa grzyby w barszcz. Zob.: dwa.
Dwa razy daje, kto prędko daje. Zob.: raz.
Dwa razy daje, kto prędko daje. Zob.: dać, dwa, prędko.
Dwie sroki za ogon łapać . Zob.: dwa.
Dziad swoje, baba swoje. Zob.: dziad.
Dzieci i ryby głosu nie mają. Zob.: dziecko, głos, ryba.
Dzieci z nim (u niego) chrzcić nie będę. Zob.: dziecko.
Dzień do pracy, noc do spania. Zob.: dzień, noc.
Dzień wygania, noc przygania. Zob.: dzień, noc.
Dziś człowiek żyje, a jutro gnije. Zob.: człowiek.
Dziś mnie, jutro tobie. Zob.: dziś.
Dziś pod wozem, jutro na wozie. Zob.: dziś.
Dziś się żyje, jutro gnije. Zob.: dziś.
Dziś za pieniądze, jutro na kredyt. Zob.: kredyt.
Dziurki nie zrobi, a krew wyssie. Zob.: wyssać.
Dziwnie (wszystko) się plecie na tym bożym świecie. Zob.: pleść.
Fik z lasa, fik do lasa. Zob.: fik.
Fortuna kołem się toczy. Zob.: toczyć, fortuna, koło.
Gdy jesteś w cudzym domu, nie zawadzajże nikomu. Zob.: dom.
Gdy kto na jednym końcu miasta kichnie, na drugim mówią mu na zdrowie. Zob.: kichać.
Gdy się człowiek śpieszy, to się diabeł cieszy. Zob.: śpieszyć.
Gdy szukasz rady, strzeż się zdrady. Zob.: strzec.
Gdyby babcia miała wąsy, toby był wujaszek (toby była dziadkiem). Zob.: wąs, wujaszek, ciocia.
Gdyby kózka nie skakała, toby nóżki nie złamała. Zob.: nie.
Gdzie cienko, tam się rwie. Zob.: tam, cienko, rwać.
Gdzie diabeł nie może, tam babę pośle. Zob.: posłać, diabeł.
Gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą. Zob.: tam, drwa, gdzie, lecieć, rąbać, wiór
Gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta. Zob.: gdzie, trzeci, dwa, korzystać.
Gdzie dwóch się kłóci, tam trzeci korzysta. Zob.: kłócić.
Gdzie krótko, tam się rwie. Zob.: krótko.
Gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść. Zob.: kucharka.
Gdzie rośnie dziewanna, tam bez posagu panna. Zob.: dziewanna.
Gdzie Rzym, gdzie Krym. Zob.: gdzie.
Głodnemu chleb na myśli. Zob.: chleb, głodny.
Głową muru nie przebijesz. Zob.: głowa, mur, przebić.
Głód to najlepszy kucharz. Zob.: kucharz, głód.
Głupi daje, mądry bierze. Zob.: dać.
Głupi dwa razy traci. Zob.: dwa, raz, tracić.
Głupi ma szczęście. Zob.: szczęście.
Głupich nie sieją, sami się rodzą. Zob.: głupi, siać, rodzić.
Gniew piękności szkodzi. Zob.: gniew.
Goły jak święty turecki. Zob.: jak.
Goły rozboju się nie boi. Zob.: goły.
Goły, ale wesoły, głupi, ale zdrów. Zob.: goły.
Gość nie w porę gorszy Tatarzyna. Zob.: gość, pora.
Gość w dom, Bóg w dom. Zob.: w, bóg, dom, gość.
Góra porodziła mysz. Zob.: góra.
Góra z górą się nie zejdzie, ale człowiek z człowiekiem zawsze (często). Zob.: góra, zejść.
Habit nie czyni mnicha. Zob.: habit.
I mądry głupi, gdy go nędza złupi. Zob.: nędza.
I na równej drodze kark skręcić można. Zob.: kark.
I w Paryżu nie zrobią z owsa ryżu. Zob.: owies, ryż, zrobić.
I w sto koni nie dogoni. Zob.: dogonić.
I wilk syty, i koza (owca) cała. Zob.: syty, wilk, owca.
(Idzie) luty — obuj dobre buty. Zob.: luty.
Idź z głupim na raki, on ci żab nałapie. Zob.: głupi.
Im dalej w las, tym więcej drzew. Zob.: im, daleko, drzewo, las, tym, więcej
Im prędzej, tym lepiej. Zob.: prędko.
Indyk myślał o niedzieli, a w sobotę łeb ucięli. Zob.: myśleć.
Jaje mądrzejsze od kury. Zob.: mądry.
Jajko (chce być) mądrzejsze od kury. Zob.: jajko, kura.
Jajko kurę uczy. Zob.: jajko, kura.
Jajo mądrzejsze od kury. Zob.: jajo.
Jak chłop baby (a. żony) nie bije, to jej wątroba gnije. Zob.: chłop
Jak cię widzą, tak cię piszą. Zob.: jak, pisać, widzieć.
Jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie. Zob.: jak, bóg.
Jak Pan Bóg dopuści, to i z kija wypuści. Zob.: kij.
Jak się człowiek przyłoży, to mu i w piekle niezgorzej. Zob.: piekło, niezgorzej.
Jak się Mazur rozochoci, co na drodze, to wygrzmoci. Zob.: wygrzmocić.
Jak się zwał, tak się zwał, byle się dobrze miał. Zob.: dobrze.
Jak się zwał, tak się zwał, byleby się dobrze miał. Zob.: zwać.
Jak sobie kto pościele, tak się wyśpi. Zob.: posłać.
Jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz. Zob.: jak, tak, wyspać się.
Jak spaść, to z dobrego konia. Zob.: spaść.
Jak trwoga, to do Boga. Zob.: trwoga.
Jak ty komu, tak on tobie. Zob.: jak, ty.
Jak wisieć, to za obie nogi. Zob.: noga, wisieć.
Jaka mać, taka nać. Zob.: mać.
Jaka matka, taka natka. Zob.: natka.
Jaka praca, taka płaca. Zob.: praca, taki.
Jaką miarką mierzysz, taką ci odmierzą. Zob.: jaki, miarka, mierzyć, odmierzyć.
Jaki bochen, taka skórka, jaka matka, taka córka. Zob.: córka.
Jaki pan, taki kram. Zob.: jaki, kram, pan, taki.
Jaki piątek, taki świątek. Zob.: piątek.
Jaki wół, taka skóra, jaka mać, taka córa. Zob.: córa.
Jakie drzewo, taki klin, jaki ojciec, taki syn. Zob.: drzewo, ojciec.
Jakie drzewo, taki owoc. Zob.: drzewo.
Jeden do Sasa, drugi do lasa. Zob.: las.
Jeden na świat, drugi w dół. Zob.: dół.
Jeden od Sasa, drugi do lasa. Zob.: drugi.
Jeden traci, drugi się bogaci. Zob.: bogacić.
Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego. Zob.: jeden, wszystek, za.
Jedna jaskółka nie czyni lata, nie czyni miasta jedna chata. Zob.: chata.
Jedna jaskółka nie czyni wiosny. Zob.: jaskółka, wiosna.
Jednemu szydła golą, drugiemu i brzytwy nie chcą. Zob.: golić, szydło.
Jest to cnota nad cnotami trzymać język za zębami. Zob.: cnota, trzymać, ząb.
Jeszcze się taki nie urodził, co by wszystkim (każdemu) dogodził. Zob.: urodzić, dogodzić.
Jeśli nie potrafisz, nie pchaj się na afisz. Zob.: afisz, pchać.
Kazał pan, musiał sam. Zob.: sam, kazać, musieć, pan.
Każda choroba ma swoje lekarstwo. Zob.: choroba.
Każda liszka (pliszka) swój ogon chwali. Zob.: swój, liszka, chwalić, ogon.
Każda potwora znajdzie swego amatora. Zob.: potwora.
Każda sroczka swój ogonek chwali. Zob.: ogonek.
Każde pole rodzi kąkole. Zob.: kąkol.
Każdy (głupi) ma swój rozum. Zob.: rozum.
Każdy dudek ma swój czubek. Zob.: czubek, dudek.
Każdy jest kowalem swego losu. Zob.: kowal.
Każdy jest kowalem swojego losu. Zob.: los.
Każdy kij ma dwa końce. Zob.: koniec.
Każdy kupiec swój towar chwali. Zob.: kupiec.
Każdy ma swego mola. Zob.: każdy.
Każdy ma swego mola, co go gryzie. Zob.: gryźć, mól.
Każdy orze, jak może. Zob.: orać.
Każdy sobie rzepkę skrobie. Zob.: każdy, rzepka.
Każdy sobie rzepkę skrobie. Zob.: skrobać.
Każdy święty ma swoje wykręty. Zob.: święty, wykręt.
Kącik ciasny, ale własny. Zob.: kącik.
Kiedy głowa siwieje, to serce szaleje. Zob.: głowa.
Kiedy spaść, to z dobrego konia. Zob.: dobry, koń.
Kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one. Zob.: krakać, wrona.
Kij ma dwa końce. Zob.: dwa, kij.
Kijem tego, co nie pilnuje swego. Zob.: kij.
Kijem tego, kto nie pilnuje swego. Zob.: swój, kij.
Kłamstwo ma krótkie nogi. Zob.: noga, mieć.
Kogo Bóg chce ukarać, temu rozum odbiera. Zob.: odebrać, rozum.
Kogo nie proszą, tego kijem wynoszą. Zob.: kij, wynieść.
Kogo Pan Bóg chce skarać, temu rozum odbiera. Zob.: skarać.
Komu w drogę, temu czas. Zob.: czas, droga, kto, ten.
Konia kują, a żaba nogę podstawia. Zob.: kuć, koń, żaba.
Koniec wieńczy dzieło. Zob.: dzieło, koniec, wieńczyć.
Koń ma cztery nogi i też się potknie. Zob.: koń, noga.
Koń ma duży łeb, niech się martwi. Zob.: łeb.
Koń ma wielki łeb, niech się martwi. Zob.: koń.
Kot łowny, chłop mowny (nigdzie nie zginą). Zob.: łowny.
Kot zawsze pada na cztery łapy. Zob.: kot.
Kradzione nie tuczy. Zob.: kraść, tuczyć.
Kropla drąży skałę. Zob.: drążyć, kropla.
Krowa, która dużo ryczy, mało mleka daje. Zob.: dać, krowa, mało, ryczeć, mleko.
Kruk krukowi oka nie wykole. Zob.: kruk, oko, wykłuć.
Kto chce krowę doić, powinien ją paść. Zob.: doić.
Kto chce psa uderzyć, ten zawsze kij znajdzie. Zob.: chcieć, kij, uderzyć, pies.
Kto daje i odbiera, ten się w piekle poniewiera. Zob.: dać.
Kto dobrze orze, ma chleb w komorze. Zob.: orać.
Kto drogi prostuje, ten w domu nie nocuje. Zob.: droga, prostować.
Kto gra w karty, ten ma łeb obdarty. Zob.: karta.
Kto kogo łaje, niech sam przykład daje. Zob.: łajać.
Kto ma księdza w rodzie, temu bieda nie dobodzie. Zob.: dobóść, ksiądz, ród.
Kto ma pszczoły i klacze, ten na biedę nigdy nie płacze. Zob.: pszczoła.
Kto ma pszczoły, ten ma miód, kto ma dzieci, ten ma smród. Zob.: smród.
Kto ma szczęście w kartach, ten nie ma szczęścia w miłości. Zob.: szczęście.
Kto mieczem wojuje, od miecza ginie. Zob.: miecz, wojować, ginąć.
Kto milczy, ten się zgadza. Zob.: milczeć.
Kto na ciebie kamieniem, ty na niego chlebem. Zob.: chleb, kamień.
Kto nie ma szczęścia w kartach, ten ma szczęście w miłości. Zob.: karta.
Kto nie ma w głowie, ten ma w nogach. Zob.: głowa, noga.
Kto nie ryzykuje, ten w kozie nie siedzi. Zob.: kto, ryzykować.
Kto nie słucha ojca, matki, ten posłucha psiej skóry. Zob.: posłuchać, psi.
Kto nie słucha ojca, matki, ten słucha psiej skóry. Zob.: matka, skóra, słuchać.
Kto pierwszy, ten lepszy. Zob.: pierwszy.
Kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada. Zob.: sam, dołek, kto, wpaść, kopać.
Kto pod kim dołki kopie, ten sam w nie wpada. Zob.: ten.
Kto późno przychodzi, sam sobie szkodzi. Zob.: sam, kto, późno, przyjść, siebie, szkodzić
Kto pyta, nie błądzi. Zob.: błądzić, kto, pytać.
Kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje. Zob.: rano, dać, kto, wstać.
Kto sieje groch w marcu, gotuje go w garncu, a kto w maju, ten w jaju. Zob.: garniec.
Kto sieje na świętą Jadwigę, ten zbiera figę. Zob.: figa.
Kto się lubi, ten się czubi. Zob.: czubić się, lubić.
Kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha. Zob.: sparzyć, gorący, zimny, dmuchać.
Kto się nie leni, robi złoto z kamieni. Zob.: kamień.
Kto się ożeni, ten się odmieni. Zob.: odmienić, ożenić.
Kto smaruje, ten jedzie. Zob.: smarować.
Kto szuka, ten znajdzie. Zob.: ten.
Kto śpi, ten nie grzeszy. Zob.: grzeszyć, spać.
Kto w piątek skacze, ten w niedzielę płacze. Zob.: piątek.
Kto wiatr sieje, burzę zbiera. Zob.: burza, wiatr, zebrać, siać.
Kto z kim przestaje, takim się staje. Zob.: przestawać, stawać się.
Kto zjada ostatki, ten (jest) piękny i gładki. Zob.: ostatek.
Kuć żelazo, póki gorące. Zob.: kuć, żelazo.
Kuj żelazo, póki gorące. Zob.: gorący.
Kupić nie kupić, potargować można. Zob.: kupić, potargować.
Kur pieje, pogoda się chwieje. Zob.: kur.
Kwiecień — plecień, bo przeplata trochę zimy, trochę lata. Zob.: kwiecień, plecień, zima, przepleść, trochę
Kwiecień-plecień, bo przeplata, trochę zimy, trochę lata. Zob.: lato.
Lekko przyszło, lekko poszło. Zob.: lekko, pójść, przyjść.
Lepiej dmuchać niż chuchać. Zob.: chuchać, dmuchać.
Lepiej dojrzeć samemu, niż wierzyć drugiemu. Zob.: doglądać.
Lepiej późno niż nigdy (niż wcale). Zob.: późno, lepiej, niż.
Lepiej z mądrym zgubić niż z głupim znaleźć. Zob.: niż, głupi, lepiej, znaleźć, mądry, zgubić
Lepsze jest wrogiem dobrego. Zob.: dobry, lepszy.
Lepszy funt (łut) szczęścia niż cetnar (funt) rozumu. Zob.: niż, szczęście, cetnar, rozum, lepszy.
Lepszy łut szczęścia niż funt rozumu. Zob.: łut.
Lepszy rydz niż nic. Zob.: niż, lepszy, nic, rydz.
Lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu. Zob.: niż, dach, garść, gołąb, lepszy.
Lepszy wróbel w ręku (w garści) niż gołąb na sęku (na dachu). Zob.: wróbel.
Lepszy wróbel w ręku niż cietrzew na sęku. Zob.: cietrzew, lepszy.
Łaj, ale daj. Zob.: łajać.
Łaska pańska na pstrym koniu jeździ. Zob.: jeździć, koń, pański, pstry, łaska.
Łowić ryby przed niewodem. Zob.: niewód.
Mała jak palec, a zła jak padalec. Zob.: padalec, palec.
Mała strata (szkoda), krótki żal. Zob.: krótki, mały, żal.
Mała szkoda — krótki żal. Zob.: szkoda.
Małe dzieci, mały kłopot, duże dzieci, duży kłopot. Zob.: duży, dziecko, kłopot, mały.
Masz babo placek, kaftan. Zob.: baba.
Mądrej głowie dość dwie słowie. Zob.: głowa, mądry.
Mądrej głowie dość na słowie. Zob.: dość.
Mądry głupiemu zawsze ustępuje. Zob.: głupi, ustąpić.
Mądry Polak po szkodzie. Zob.: mądry, po, szkoda.
Miarka za miarkę. Zob.: miarka.
Miłe blizny dla ojczyzny. Zob.: ojczyzna.
Miłe złego początki, lecz koniec żałosny. Zob.: koniec, miły.
Modli się pod figurą, a ma diabła za skórą. Zob.: figura, skóra, modlić się.
Moja babka jego babce podawała gruszki w czapce. Zob.: babka.
Mowa jest srebrem, a milczenie złotem. Zob.: złoto, milczenie, mowa, srebro.
Mówi jak ślepy o kolorach. Zob.: kolor.
Mówi się trudno i kocha się dalej. Zob.: trudno.
Mówić jak ślepy o kolorach. Zob.: ślepy.
Mówił dziad do obrazu, a obraz do niego ani razu. Zob.: obraz.
Murzyn zrobił swoje, murzyn może odejść. Zob.: murzyn, swój, zrobić, odchodzić.
Myszy tańcują, gdy kota nie czują. Zob.: mysz, tańcować, kot.
Na bezrybiu i rak ryba. Zob.: bezrybie, ryba.
Na biednego zawsze psy szczekają. Zob.: szczekać.
Na choroby są sposoby. Zob.: choroba.
Na cudze patrzeć oczy bolą. Zob.: cudzy.
Na dwoje babka wróżyła. Zob.: babka.
Na frasunek dobry trunek. Zob.: dobry, frasunek, trunek.
Na jednym (na kimś) się mełło, na drugim (na tobie, na was . Zob.: mleć.
Na koniu jedzie, a konia szuka. Zob.: koń.
Na Nowy Rok przybywa dnia na barani skok. Zob.: dzień, nowy, rok.
Na pochyłe drzewo i kozy skaczą. Zob.: drzewo, pochyły, koza.
Na świętego Grzegorza idzie zima do morza. Zob.: morze, zima.
Na święty Antoni pierwsza się jagódka zapłoni. Zob.: jagódka.
Na święty nigdy. Zob.: nigdy.
Na święty Wit słowik cyt. Zob.: słowik, święty.
Na układy nie ma rady. Zob.: układ.
Na upór nie ma lekarstwa. Zob.: lekarstwo.
Na złodzieju czapka gore. Zob.: goreć, złodziej, czapka.
Nadzieja jest matką głupich. Zob.: głupi, nadzieja.
Nadzieja matką głupich. Zob.: matka.
Natura ciągnie wilka do lasu. Zob.: ciągnąć, las, natura, wilk.
Nauka nie idzie w las. Zob.: iść.
Nauka nie poszła w las. Zob.: pójść, nauka.
Ni cebulki, ni w co wkrajać. Zob.: cebulka.
Nie będziesz dbał, nie będziesz miał. Zob.: dbać.
Nie budź licha, kiedy śpi. Zob.: licho, spać.
Nie budź licha, póki śpi. Zob.: budzić.
Nie było nas, był las; nie będzie nas, będzie las. Zob.: być, las.
Nie chce góra przyjść do Mahometa (Nie przyszła góra do Mahometa), przyszedł Mahomet do góry. Zob.: góra.
Nie chwal dnia aż po zachodzie słońca, a żony aż po śmierci. Zob.: dzień.
[ Pobierz całość w formacie PDF ]